مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه زمین شناسی ایران 1735-7128 14 53 2020 11 29 Study of mineral chemistry, geothermobarometry and tectonic setting of gabbroic rocks from north-west Hamedan, Iran مطالعه شیمی کانی¬ها، زمین دما – فشار سنجی و جایگاه تکتونیکی گابروهای شمال غرب همدان، باختر ایران 0 0 fa عادل ساکی هوشنگ پورکاسب دانشگاه شهید چمران اهواز علیرضا زراسوندی میلاد جهانی دانشگاه شهید چمران اهواز مریم درانی دانشگاه شهید باهنر کرمان 2020 8 3 The study area is geologically located in the northern area of the Sanandaj-Sirjan metamorphic zone. Based on petrographic study, the main minerals consists of plagioclase, pyroxene, amphibole and biotite and the accessory minerals are chlorite, muscovite, ilmenite and zircon. The obtained results from the mineral chemistry in this study indicate that the amphiboles are calcic amphiboles, and in terms of chemical composition they can be called pargasit, tschermakite and magnesiohomblende. Plagioclases are also andesian. Due to the low Na2O content, it can be concluded, that tectonically these amphiboles are of S-Amph type and are related to the subduction zones. Based on the high levels of Al2O3, the origin of amphiboles is mantle-type. Therefore, due to the ratio of Fetot (Fetot + Mg+2) to AlIv, which is less than 0.6, the oxygen fugacity was high. On the other hand, the water levels vary from 2 to 2.3 for hornblende crystallization. Different methods were used to perform thermobarometry, the best of which showed that the formation temperature of gabbroic mass has been in the range of 700°C (in average) and a pressure of 4.45- 7.52 Kb. According to the estimated pressures, the magma was originated at a depth of 25-30 Km, which is near the Moho discontinuity. منطقه مورد مطالعه از نظر زمین شناسی در ناحیه شمالی زون دگرگونی سنندج – سیرجان قرارگرفته است. بر اساس مطالعات پتروگرافی کانی های اصلی پلاژیوکلاز، پیروکسن، آمفیبول و بیوتیت و کانی های فرعی کلریت، مسکویت، ایلمنیت و زیرکن می باشند. نتایج به‌دست‌آمده از بررسی شیمی کانی ها نشان می دهد که آمفیبول های مورد مطالعه جزء آمفیبول های کلسیک می باشند. از نظر ترکیب شیمیایی می توان آن ها را پارگاسیت، چرماکیت و منیزیو هورنبلند نام‌گذاری نمود. پلاژیوکلازها نیز از نوع آندزین هستند. با توجه به نسبت پایین Na2O از نظر محیط تکتونیکی نیز این آمفیبول ها از نوع S-Amph هستند. میزان بالای Al2O3 بیانگر این است که منشا آمفیبول ها گوشته ای می باشد و بر اساس نسبت Fetot (Fetot + Mg+2) در برابر AlIv که کمتر از 6/0می باشد می توان نتیجه گرفت که گریزندگی اکسیژن بالا است. از سوی دیگر می توان گفت که میزان آب برای تبلور هورنبلند از 2 تا 3/2 متغیر است. برای انجام دماسنجی و فشارسنجی نیز از روش های مختلفی استفاده شده است که بهترین آن نشان می دهد دمای تشکیل توده گابرویی در محدوده 700 درجه سانتی گراد (به‌طور میانگین) می باشد و فشار این سنگ ها نیز بین 45/4 تا 50/7 متغیر است. با توجه به فشار به‌دست‌آمده ماگمای مورد نظر از عمق 25 تا 30 کیلومتری منشا گرفته است که در نزدیکی مرز موهو است. http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9787