مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه زمین شناسی ایران 1735-7128 12 48 2019 4 22 Physicochemical properties and tectonic setting of the basic intrusive rocks from south of the Germi (Ardabil): based on amphibole and plagioclase crystals chemistry برآورد ویژگی‌های فیزیکوشیمیایي و محیط تکتونیکی تشکیل توده‌های بازیک جنوب شهرستان گرمی (استان اردبيل) بر اساس شيمي بلورهای آمفیبول و پلاژیوکلاز 0 0 fa محمد مبشر گرمی دانشگاه لرستان غلامرضا احمدزاده دانشگاه محقق اردبیلی الهام اقازاده صنعتی امیرکبیر 2019 4 22 Eocene- Oligocene intrusive stock of basic bodies of south Germi are intruded into and cropped out in Eocene basaltic lavas. Studied gabroic intrusive rocks generally show granular texture with assemblages characterized by Cpx + Pl + Bi + Amph. Pyroxenes have augitic composition, plagioclase have labradoritic and amphiboles have pargasitic compositions. The studied amphiboles show (Na+K)A ≥ 0.5 with variable amount (0.57 - 0.99), Fe+3 content ranges from 0.00 to 1.17, also AlVI ranges from 0.00 to 0.68 and AlVI<Fe+3. Chemical composition of amphibole can be used in determination of magma genesis. Results of thermobarometric studies indicate that the amphiboles formed at temperature range of 750oC -885 oC and pressure range of 5.96 – 8.36 Kb, that coincide with depth of 18.5 – 25.9 km. Also using the amphiboles and coexisting plagioclases thermometer shows temperature range from 758 oC to 865oC. Chemical composition of amphibole minerals with Fe2+/(Fe2++Mg) ratio from 0.11 to 0.32, variable oxygen fugacity (-5.83 - -6.34) and water content (3.09 – 4.16%) shows that they formed from sub-alkaline magma. Chemical studies of amphibole crystals indicate that they formed during a subduction related magmatic activity. توده‌های نفوذي بازیک جنوب شهرستان گرمی به سن ائوسن بالايي-الیگوسن به‌صورت استوك در میان گدازه‌های بازالتی ائوسن رخنمون دارند. توده‌های نفوذی گابرویی مورد مطالعه دارای بافت گرانولار و حاوی کانی‌های پلاژيوكلاز، پيروكسن و در مقادیر کمتر الیوین، آمفیبول قهوه‌ای، بيوتيت و به‌ندرت آلکالی فلدسپار می‌باشند. پیروکسن‌ها از نوع اوژیت هستند، پلاژیوکلازها ترکیب لابرادوریت و آمفیبول‌ها ترکیب پارگازیتی دارند. آمفیبول‌های مورد مطالعه با مقادیر Na+K)A ) ≤ 5/0 از 57/0 تا 99/0 و AlIV با مقادیر 61/1 تا 97/1 اتم در ساختار کانی‌ها نشانگر تشکیل آن‌ها از یک ماگمای ساب آلکالن می‌باشد. بر اساس نتایج دما- فشارسنجی، آمفیبول‌ها در دمای بین 750 تا 885 درجه سانتی‌گراد و ميانگين فشار 96/5 تا 36/8 کیلو بار، معادل عمق 5/18 تا 9/25 کیلومتر تشکیل شده‌اند. همچنین دماسنجی به روش زوج کانی آمفیبول‌ و پلاژیوکلازهای همزیست نشانگر دمای 758 تا 865 می‌باشد. ترکیب شیمیایی بلورهای آمفيبول با نسبت Fe2+/(Fe2++Mg) از 11/0 تا 32/0، Fe+ 3 با مقادیر 00/0 تا 17/1 اتم در فرمول ساختاری گویای فوگاسيته بالای اکسیژن از 34/6- تا 83/5- و میزان آب 09/3 تا 16/4 درصد در نمونه‌های مورد مطالعه است. شیمی بلورهای آمفیبول‌ نشانگر تشکیل از ماگمای ساب آلکالن مرتبط با جایگاه ژئودینامیکی وابسته به محیط فرورانش است. http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9652