مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه زمین شناسی ایران 1735-7128 0 41 2017 6 21 Microfacies and sedimentary environment of the Shahbazan Formation in well no. 3 of the Qhaleh Nar oil field ریز رخساره‌ها و محیط رسوبی سازند شهبازان در چاه شماره 3 ميدان نفتي قلعه نار، جنوب غرب لرستان 1 10 fa حسين قنبرلو دانشگاه اصفهان مجتبی ربیعی وزیری هوشنگ خیری مریم احمدی طاهری دانشگاه شهید بهشتی علی شهدادی دانشگاه جیرفت 2017 7 9 In this study, microfacies and depositional environment of the Shahbazan Fromation are investigated in well no. 3 of the Qhaleh Nar oil field (SW Lurestan). The thickness of the Shahbazan Formation in the studied well is 228 meters. This formation consists mainly of limestone and dolomite. The lower boundary of the Shahbazan Formation with the Pabdeh Formation is conformable and its upper boundary with Asmari Formation is marked by an unconformity. The Shahbazan Formation in the studied well is considered middle Eocene (early Lutetian) to late Eocene (Priabonian) in age. Fourteen microfacies types were distinguished based on their depositional texture, petrographic analysis and fauna in the studied well. The sediments were deposited in open marine, bar and lagoon subenvironments. Based on distribution of microfacies, it seems that the lower and upper parts of the Shahbazan Formation were deposited in two types of carbonate settings. The lower part was deposited in an open shelf setting, while, a homoclinal ramp were recognized for the upper part. The lower and upper parts of the Shahbazan Formation can be divided into two subenvironments, middle and outer shelves and middle and inner ramps, respectively. The production rate and diffusion coefficient and the tectonic conditions are the effective factors on the evolution of the platform from an open shelf setting to a homoclinal carbonate ramp . در این مطالعه رخساره‌ها و محیط رسوبی سازند شهبازان در چاه شماره 3 ميدان نفتي قلعه نار (جنوب غرب لرستان) مورد بررسي قرار گرفته است. سازند شهبازان در چاه مورد مطالعه 228 متر می‌باشد که عمدتاً از آهک و دولومیت تشکیل شده است. مرز پایینی این سازند با سازند پابده به‌صورت تدریجی و مرز بالایی آن با سازند آسماری به‌صورت ناپیوسته در نظر گرفته شده است. سن سازند شهبازان در چاه مورد مطالعه ائوسن میانی (اوایل لوتتین) تا ائوسن بالایی (پریابونین) می‌باشد. 14 ريز رخساره براساس بافت رسوبی و مطالعات سنگ‌شناختی و فسیل شناختی در چاه مورد مطالعه شناسايي شد. اين رسوبات در زیر محیط‌های درياي باز، سد و لاگون برجاي گذاشته شده‌اند. با توجه به پراکندگی رخساره‌های معرفي شده، به نظر می‌رسد بخش‌های زيرين و بالايي سازند شهبازان در منطقه مورد مطالعه در دو محيط به نسبت متفاوت نهشته شده‌اند. رسوب‌گذاری در بخش زيرين در يك شلف باز و رسوب‌گذاری بخش بالايي در يك رمپ كربناته صورت گرفته است. علاوه بر این محیط تشکیل بخش زیرین سازند شهبازان به دو زیر محیط شلف خارجی و میانی و بخش بالایی را به زیر محیط‌های رمپ میانی و داخلی می‌توان تقسیم کرد .تبديل پلت فرم در اين سازند از شلف باز به رمپ هموكلينال بر اثر عواملی از قبیل نرخ تولید و ضریب انتقال و شرایط تکتونیکی حاکم بر حوضه رسوبی بوده است. http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9474