مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه زمین شناسی ایران 1735-7128 9 35 2015 12 21 Paleostress analysis of Mansour-Abad area (southeast Rafsanjan - Kerman Province) using Multiple Inversion Method تحلیل تنش دیرینه گستره ‌منصورآباد (جنوب باختر رفسنجان- استان کرمان) به روش وارون‏سازی چندگانه 1 10 fa لیلا عبادی دانشگاه شهید بهشتی سید احمد علوی محمدرضا قاسمی 2016 5 28 This study uses multiple inversion method to analyze slip data on shear planes and faults containing slickenlines in different rock units, and evaluates paleostress field in Mansour-Abad area. It was gathered the required kinematic data in 18 stations according to the stratigraphic age of the rock units. It was used the most important shear sense indicators, including mineral steps, Riedel shears and tension fractures. According to the multiple inversion method, which calculates stress tensor from the inhomogeneous fault data (data without any knowledge of stress field orientation or fault classification), four parameters of stress ellipsoid shape and axes were analyzed. It was found 3 different phases of compression, extension-shear and shear- compression using the phase separation in this method. The maximum principal stress orientation in different locations changes from N24˚ to N162˚ between Cretaceous and Neogene, while the minimum principal stress orientation changes from N79˚ to N116˚. The NW-SE strike of the reverse faults indicates that these faults developed during the activity of compressional phase. During the extensional-shear phase of the activity, local sedimentation occurred in the area. Late shear deformation of area, and change in stress field orientation, resulted in a block rotation between the fractures. Further increase in the rotation caused the fractures to increase in size, and provide space for intrusion of the magma. در این مقاله به ارزیابی و تحلیل تنش دیرینه در گستره منصورآباد، به روش وارون‌سازی چندگانه با اندازه گیری سطوح برشی دارای خط‌خش و صفحات گسلی در واحدهای سنگی مختلف، پرداخته می‌شود. به این منظور، در 18 ایستگاه براساس سن چینه‌شناسی واحدها، داده‌های برشی برداشت شدند که مهم‌ترین معیارهای مورد استفاده در تعیین سوی برش پله‌های کانیایی، برش‌های ریدل و بازشدگی‌های کششی می‌باشند. براساس روش وارون‏سازی چندگانه که تنسور تنش را از داده‌های گسلی ناهمگن (داده‌هایی بدون هیج شناخت قبلی از جهت‌گیری تنش‌ها و یا طبقه‌بندی گسل‌ها) آشکار می‌سازد، چهار پارامتر شکل بیضوی و محورهای تنش محاسبه گردید. در تفکیک فازهای صورت گرفته با این روش، عملکرد سه فاز تنش فشاری، کششی- برشی و برشی- فشاری مشخص گردید که جهت‌گیری محورهای تنش بیشینه در موقعیت‌های مختلف گستره، تغییر روند از˚24N به˚ 162N را در دوره زمانی اواخر کرتاسه – نئوژن نشان می‌دهد در حالی‌که تغییرات جهت‌گیری محور تنش کمینه از ˚ 79N به ˚116 Nمی‌باشد. براساس روند شمال‌باختری – جنوب‌خاوری گسل‌های معکوس به‌نظر می‌رسد که این گسل‌ها، تحت تاثیر تنش فشاری بیشینه جهت‌گیری نموده‌اند. با تغییر سازوکار فشاری به کششی- برشی، جایگیری رسوبات محلی صورت گرفته و در ادامه فرایند برش و تغییر جهت‌گیری تنش، چرخش بلوکی سبب ایجاد شکستگی‌ها شده است و در اثر افزایش چرخش، ابعاد شکاف‌ها افزایش یافته و محل مناسبی جهت تزریق ماگما فراهم گردیده است. http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9415