مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-7128114220171021Mineralogy, Geochemistry and Alteration of Ore Minerals in Glojeh Epithermal Veins, North of Zanjanکانی¬شناسی، ژئوشیمی و دگرسانی کانه¬ها در رگه¬های اپی¬ترمال کانسار گلوجه، شمال زنجان00faمجيد قاسمي سياني، دانشگاه خوارزمي بهزاد مهرابيدانشگاه خوارزمي محمدخان عزیزی مدیریت آموزشی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران20171021The polymetallic epithermal Glojeh ore deposit is located in the middle of the Tarom-Hashtjin metallogenic province in Alborz-Azarbayejan (western Alborz). It consists of four major epithermal veins, in the South Glojeh and the North Glojeh areas. Andesitic basalt and dacite are hosting the mineralization in the South Glojeh and the North Glojeh veins, respectively. The in Glojeh area rocks include intrusive rocks (granodiorite, granite and quartzmonzonite), diabasitic dikes, and volcanic rocks (dacite, rhyolite, andesitic basalt and tuff). Based on genetic and crossed relations of vein and vienlets, mineralization in the Glojeh occurs in three stages: (1) early stage of Cu-Au-As-Sb-Fe-bearing minerals; (2) mid stage of Pb-Zn-Cu-Cd-Ag-bearing minerals and (3) late stage of hematite-goethite-Ag-Bi-Au-Pb minerals. Mineralogy and minerals chemistry studies show that galena in stage 2 (substage 2B) have inclusions of silver bearing minerals. Important silver bearing minerals in Glojeh veins are argentite, native silver, Ag-tetrahedrite, polybasite, matildite and marrite. Gold mineralization occured in substage 1B (stage 1), and is associated with specular hematite (specularite) as native gold and in substage 3A (stage 3) as inclusions of native gold and eletrum in hematite and quartz. Alteration in Glojeh district consists of propylilitization, argillization, sericitization and silicification, that have well-developed and zoned in the around Glojeh veins and extends ≈ 30 meters into the host rocks. Chlorite geothermometry in argillic zone (stage 2) and propylitic zone (stage 3) are 275°C and 200°C, respectively. Mass balance calculations indicate that Al, Zr, Ti, Y, Nb, and HREE were immobile elements during alteration. کانسار چند فلزي اپي‌ترمال گلوجه در بخش مرکزی ايالت فلززايي طارم-هشتجين در منطقه ساختاری البرز-آذربایجان (البرزغربی) قرار دارد. کانسار گلوجه متشکل از چهار رگه اصلی در دو منطقه مجزا با نام‌های گلوجه شمالی و گلوجه جنوبی است. آندزیت بازالت و داسیت به ترتیب سنگ میزبان کانه‌زایی در گلوجه جنوبی و گلوجه شمالی هستند. این منطقه دربردارنده سنگ‌هاي نفوذي (گرانوديوريت، گرانيت و کوارتز‌مونزونيت)، دايک‌های دیابازی و سنگ‌هاي آتشفشاني- آذراواری (داسيت، ريوليت، آندزيت‌بازالت، بازالت، آندزيت و توف‌) است. بر اساس روابط ژنتیکی و متقاطع رگه و رگچه ها، کانه‌زايي در رگه‌هاي گلوجه در سه مرحله (1) مرحله اول شامل مجموعه کانی‌های حاوی آرسنیک-آنتیموان-مس-طلا-آهن، (2) مرحله میانی شامل مجموعه کانی‌های حاوی سرب-روی-مس-نقره و (3) مرحله پایانی حاوی هماتیت، گوتیت و کانی‌های حاوی نقره، بیسموت، طلا و سرب تشکیل شده است. مطالعات کاني‌شناسي و شيمي کاني‌ها نشان داد که گالن در مرحله دوم (زیر مرحله 2B) حاوي ادخال‌هايي از کاني‌هاي نقره‌دار است. مهم‌ترین کاني‌هاي نقره‌دار در گلوجه شامل آرژنتيت، نقره‌طبيعي، تتراهدريت‌نقره‌دار، پلي‌بازيت، ماتيلديت و ماريت مي‌باشند. کانه‌زايي طلا در زیر مرحله 1B (مرحله اول) به همراه هماتيت‌هاي ورقه‌اي (اسپکيولاريت) به‌صورت خالص و در زیرمرحله 3A (مرحله سوم) به‌صورت ادخال طلای خالص و الکتروم در هماتيت و کوارتز رخ داده است. دگرساني‌هاي منطقه گلوجه شامل پروپيليتی، آرژيليکی، سريسيتي و سيليسي شدن بوده، که به‌صورت يک منطقه‌بندي مشخص تا 30 متر اطراف رگه‌ها در سنگ ميزبان گسترش دارند. حرارت‌سنجي کلريت‌ در پهنه آرژيليکی دماي 275 درجه سانتی‌گراد (مرحله دوم کانه‌زايي) و در پهنه پروپیليتي دماي 200 درجه سانتی‌گراد (مرحله سوم کانه‌زايي) را نشان مي‌دهد. تبادلات جرمی پهنه ‌های دگرسان نشان داد که عناصر آلومینیم، زیرکنیم، تیتانیم، ایتریم، نیوبیم و عناصر نادر خاکی سنگین، عناصر غیر متحرک در طی دگرسانی هستند. کاني‌شناسي ژئوشیمی، دگرساني رگه¬های اپي‌ترمال ايالت فلززايي طارم-هشتجين گلوجهhttp://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9484
مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-7128114220171021Biostratigraphy, facies and sequence stratigraphy of the Kalat Formation in the West of Kopet Dagh Basinبایواستراتیگرافی، رخساره‌ها و چینه نگاری سکانسی سازند کلات در غرب حوضه کپه داغ00fa20171021In order to determine biostratigraphy, facies and sequence stratigraphy of the Kalat Formation in the West of Kopet Dagh Basin, two Jozak and Chakhmaghlu stratigraphic sections were selected and sampled. The thickness of the Kalat Formation in the Jozak and Chakhmaghlu stratigraphic sections are 158 and 139m respectively, and its lithology consists mainly of gray to brown limestones and few marl. Biostratigraphic studies led to recognition of 32 genera and 15 species of benthic foraminifera and 11 genera and 6 species of planktonic foraminifera and then, Siderolites calcitrapoides-Sirtina orbitoidiformis Assemblage Zone was identified. Based on the indicated biozone and fossil contents, the age of the Kalat Formation is Maestrichtian. Petrographic analysis led to recognition of one silliciclastic and ten carbonate facies belonging to four depositional environments including tidal flat, restricted and semi-restricted lagoon, shoal and open marine. The identified facies were deposited on a homoclinal ramp setting. On the basis of facies distribution and depositional environments, two depositional sequences were proposed for the Kalat Formation. Depositional sequence 1 consists mainly of proximal open marine and shoal facies. Maximum flooding surface of this sequence is characterized by open marine facies containing echinoid and planktonic foraminifera. Depositional sequence 2 consists mainly of shoal facies rich in bioclast, intraclast, benthic foraminifera and rudist. MFS of depositional sequence 2 is represented by bioclast echinoid packstone facies. Comparison between sea level changes in the study area with eustatic sea level and Arabian Plate sea level curves show that sedimentation of the Kalat Formation was influenced by eustatic sea level change. به‌منظور مطالعات بایواستراتیگرافی، تغییرات رخساره‌ای و چینه نگاری سکانسی سازند کلات در غرب حوضه کپه داغ دو برش چینه‌شناسی جوزک و چخماقلو انتخاب و نمونه‌برداری شده است. ضخامت سازند کلات در برش‌های چینه‌شناسی جوزک و چخماقلو به ترتیب 158 و 139 متر بوده و لیتولوژی آن به‌طور عمده از سنگ آهک‌های خاکستری تا قهوه‌ای رنگ و مقدار کمی مارن تشکیل شده است. در مطالعات بایواستراتیگرافی ضمن تشخیص 15 گونه متعلق به 32 جنس از فرامینیفرهای بنتیک و 6 گونه متعلق به 11 جنس از فرامینیفرهای پلانکتون، یک بایوزون تحت عنوانSiderolites calcitrapoides-Sirtina orbitoidiformis Assemblage Zone شناسائی و معرفی گردید. سن سازند کلات در هر دو برش بر اساس بایوزون فوق و فسیل‌های موجود در آن مائستریشتین تعیین شد. مطالعات پتروگرافي منجر به شناسائی 1 رخساره آواري و 10 رخساره کربناته متعلق به چهار محيط جزر و مدي، لاگون محصور و نيمه محصور، سدي و درياي باز گردید که بر روي يک رمپ کربناته با شيب کم ته‌نشست شده‌اند. براساس تغييرات عمودي رخساره‌ها و شناسائي محیط‌های رسوبي، دو سکانس رسوبي تشخيص داده شد. سکانس رسوبی 1 عمدتا از رخساره‌های ابتداي درياي باز و سدی تشکیل شده و حداکثر پيشروي سطح آب دريا در این سکانس توسط رخساره درياي باز حاوي اکينوئيد و فرامينيفر پلانکتوني مشخص می‌شود. سکانس رسوبی 2 عمدتا از رخساره‌های محيط سدي غني از بايوکلاست، اينتراکلاست، فرامينيفر بنتيک و روديست تشکیل شده و حداکثر پيشروي سطح آب دريا توسط رخساره بايوکلاست اکينوئيد پکستون مشخص می‌گردد. مقايسه روند تغييرات سطح آب دريا در منطقه مورد مطالعه با منحنی‌های تغييرات سطح آب جهاني و سطح آب صفحه عربي نشان می‌دهد رسوب‌گذاری سازند کلات به‌وضوح تحت تاثير تغييرات سطح آب جهاني بوده است. بايواستراتيگرافي چینه نگاری سکانسی رخساره سازند کلات حوضه کپه داغhttp://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9485
مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-7128114220171021Petrology, geochemistry and ore potential of the Samen granitoid (SW Malayer, Hamedan)پترولوژی، ژئوشیمی و پتانسیل اسکارن زایی توده گرانیتوئیدی سامن (جنوب غرب ملایر، همدان)00faحسن زمانیان دانشگاه لرستانفرهاد احمدنژاد دانشگاه لرستاناکرمکرمی دانشگاه لرستانبتول تقی پور20171021The Samen granitoid is located along the northwestern part of the Sanandaj- Sirjan Zone in the Southwestern of Malayer. Based on mineralogical and geochemical characteristics, five main facies have been recognized in the Samen granitoid which included granodiorite, monzogranite, syenogranite, alkali-feldspar granite and quartz-monzonite. Granodiorite is the main facies of the pluton and is more wide spread than other facies. Geochemistry of major elements indicates that the Samen granitoid is metalomious (ACNK=0.75) to peralomious (ACNK=1.21) and is classified as volcanic arc granites (VAG) related to active continental margins and petrochemically belongs to calc alkaline with high K rock series. Depletion in Nb, Zr, Hf, Y, Ti and HREE and enrichment in K, Rb, Cs, Th and LREE is consistent with an arc setting related to the subduction of Neo-Tethyan oceanic crust beneath the Sanandaj-Sirjan zone. The pluton has been contaminated by interaction with upper crust. In the Samen district both calcic exoskarn (grossular-andradite/augite-diopside) and endoskarn (tremolite-actinolite/epidote) occur along the contacts between granitoid and marble. The present study indicates that geochemical characteristics of the granodiorite and quartz-monzonite Samen rocks are similar to the averages for Au-Cu- and Fe- skarns granitoids, whereas the geochemical characteristics of the monzogranite, syenogranite and alkali-feldspar granite are similar to averages for Sn- and Mo-skarn granitoids. Based on oxidizing conditions and magma evolution, the Samen granitoid is characterized by relatively unevolved to moderately evolved and oxidized suites, as in most Au-Cu core metal associations globally. گرانیتوئید سامن در امتداد بخش شمال غربی پهنه سنندج- سیرجان در جنوب غربی ملایر واقع شده است. بر اساس ویژگی های کانی شناسی و ژئوشیمیایی پنج رخساره اصلی شامل واحدهای گرانودیوریت، مونزوگرانیت، سینوگرانیت، آلکالی فلدسپار گرانیت و کوارتزمونزونیت در گرانیتوئید سامن تشخیص داده شده است. واحدهای گرانودیوریتی در مقایسه با سایر واحدها از گسترش بیشتری برخوردار بوده و غالب ترکیب این توده را به خود اختصاص می‌دهند. ژئوشیمی عناصر اصلی نشان می دهد که گرانیتوئید سامن متاآلومینوس (ACNK=0.75) تا پرآلومینوس (ACNK=1.21) بوده و در دسته گرانیت های قوس های آتشفشانی (VAG) مرتبط با حاشیه فعال قاره ای قرار می-گیرد، و از لحاظ ویژگی‌های پتروشیمیایی متعلق به سری کالک آلکالن با پتاسیم بالا می‌باشد. تهی شدگی واحدهای سنگی گرانیتوئید سامن از عناصر Nb، Zr، Hf، Y، Ti و HREE و غنی‌شدگی از عناصر K، Rb، Cs، Th و LREE با ویژگی جایگاه‌های قوسی مرتبط با فرورانش پوسته اقیانوسی نئوتتیس به زیر پهنه سنندج- سیرجان سازگار می‌باشد. بررسی های صورت گرفته نشان می‌دهد که این توده توسط واکنش و فعل و انفعال با پوسته بالایی آلودگی پیدا کرده است. در منطقه سامن برون اسکارن کلسیک (گراسولار-آندرادیت/ اوژیت-دیوپسید) و درون اسکارن (ترمولیت-اکتینیولیت/ اپیدوت) در امتداد همبری گرانیتوئید و مرمر رخ داده است. مطالعه حاضر نشان می‌دهد که ویژگی‌های ژئوشیمیایی گرانودیوریت ها و کوارتزمونزونیت های سامن به ترتیب مشابه ترکیب متوسط گرانیتوئیدهای همراه با اسکارن های Au-Cu و Fe بوده درحالی‌که ویژگی‌های ژئوشیمیایی واحدهای مونزوگرانیتی، سینوگرانیتی و آلکالی فلدسپار گرانیتی سامن به ترکیب گرانیتوئیدهای همراه با اسکارن های Sn و Mo نزدیک تر می‌باشد. گرانیتوئیدهای سامن را می‌توان بر اساس شرایط اکسایشی و میزان تکامل ماگما در دسته گرانیتوئیدهای نسبتا تکامل نیافته تا اندکی تکامل یافته و اکسایشی همانند بیشتر مجموعه‌های فلزی اصلی Au-Cu در مقیاس جهانی رده بندی کرد. ژئوشیمی اسکارن Au-Cu تکامل ماگما حاشیه قاره¬ای گرانیتوئید سامنhttp://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9486
مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-7128114220171021The difference between metamorphic series in the metapelitic rocks of south and north of Alvand Batholith, Hamadanتفاوت سری دگرگونی در سنگ¬های رسی دگرگون شده شمال و جنوب باتولیت الوند، همدان00faعادل ساکیدانشگاه شهید چمران،20171021Field relations and petrographical features show that formation of the metapelitic rocks in Western Iran were influenced by different metamorphic conditions in south and north of Alvand Batholite (Jurassic age). The intrusion of the Batholith into pelitic host rocks in the northern area (Cheshin Village) produced hornfelsic metamorphic rocks which contain staurolite, kyanite, garnet and sillimanite, whereas in the southern area (Tuyserkan city) these rocks contain, cordirite, andalusite, garnet and sillimanite. Mineral assemblages in the metapelitic rocks in two areas (in the north and south) are different. Using multiple equilibria temperature, pressure and fluid composition have been calculated for the formation of both northern and southern rocks respectively, as temperature (~600-630 ºC), pressure (~2-4 kbar), and fluid composition (XCO2 as low as 0.17) for northern rocks and temperature (~600-750 ºC), pressure (~4 kbar) and low (άH2O) for southern rocks. P-T results indicate that geothermal gradients in two areas (North and South) are respectively 42.5 and 58 ºC/km which conform Barrow and Buchan metamorphic series. Pseudosections were constructed using the Theriak/Domino program. Results of this method are in good agreement with other methods. Therefore, the Hamadan metamorphic rocks have experienced multiple episodes of metamorphism driven by burial and heating during arc construction and collision during subduction of a Neo Tethyan seaway in the Jurassic-Cretaceous, and these events are associated with different metamorphic series in parts of metamorphic aureole of the Alvand complex روابط صحرایی و پتروگرافی نشان می دهد که سنگ های رسی دگرگون شده منطقه همدان واقع در باختر ایران، تحت تاثیر دگرگونی های متفاوت در جنوب و شمال باتولیت الوند (با سن ژوراسیک) قرار گرفته اند. نفوذ باتولیت در سنگ-های میزبان رسی در منطقه شمال الوند (محدوده روستای چشین) باعث شکل گیری سنگ های دگرگونی هورنفلسی دارای کانی های استارولیت، کیانیت، گارنت و سیلیمانیت شده است، درحالی‌که چنین سنگ هایی در منطقه جنوب الوند (شهر تویسرکان) دارای کانی های کردیت، آندالوزیت، گارنت و سیلیمانیت هستند. مجموعه کانی های دگرگونی در سنگ های رسی دگرگون شده دو منطقه (شمال و جنوب) با هم متفاوت است. با استفاده از تعادل ترمودینامیکی کانی ها و واکنش های تعادلی چندگانه، فشار و دمای اوج دگرگونی و همچنین اکتیویته سیالات در سنگ های شمال باتولیت الوند به ترتیب630-600 درجه سانتی‌گراد، –دو-چهار کیلو بار و کسر مولیCO2 حدود 17/0 و در سنگ های دگرگونی جنوب به ترتیب 750 درجه سانتی‌گراد، چهار کیلو بار و اکتیویته آب پایین تخمین زده شده است. بر اساس دما و فشارهای محاسبه شده گرادیان زمین‌گرمایی در منطقه شمال و جنوب الوند با هم متفاوت و به ترتیب 5/42 و 58 درجه سانتی‌گراد بر کیلومتر است که به ترتیب با سری های دگرگونی بارووین و باکان منطبق است. داده های حاصل از رسم سودو سکشن با استفاده از برنامه Theriak/Dominoبا نتایج به‌دست‌آمده از دیگر روش ها تطابق خوبی نشان می دهد. بنابراین، سنگ های دگرگونی منطقه همدان تحت تاثیر یک دگرگونی چند مرحله ای تدفینی و حرارتی مرتبط با فرورانش و بسته شدن اقیانوس نئوتتیس در طی ژوراسیک-کرتاسه قرار گرفته اند، به‌طوری‌که این وقایع سبب شکل گیری دگرگونی های متفاوت در قسمت هایی از هاله دگرگونی کمپلکس نفوذی الوند شد ه است. باتولیت الوند منطقه همدان واکنش¬های تعادلی چندگانه سری¬های دگرگونی بارووین و باکان.http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9487
مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-7128114220171021Geochemistry and tectonic setting of Zargoli granodiorite in Sistan suture zone (South East Iran)موقعیت تکتونیکی گرانودیوریت زرگلی در زمیندرز سیستان، جنوب شرق ایران00faشهریار کشتگردانشگاه جامع، استان سیستان و بلوچستان، محمد بومریعلي كنعانيان دانشگاه تهرانمحبوبهنظری دانشگاه سیستان و بلوچستان20171021The Zargoli granodiorite is located in the northwest of Zahedan in Sistan suture zone. This granodiorite intruded a flysch-like unit at Oligocene and its SiO2 contents range from 62.4 to 66 wt. %. This gronodiorite is calc-alkaline, metaluminous and I-type. The Zargoli granodiorite shows negative anomaly of Ta, Ti, Nb, Eu and positive anomaly of Rb, Ce, La, Ba, Sr in spider diagrams suggesting that these rocks have been derived from the partial melting of lower crust. This magma was contaminated with flysh- type sediments during emplacement in Sistan suture zone. Discriminative diagrams indicate a volcanic arc (VAG) and active continental margin (ACM) tectono-magmatic setting for this pluton. گرانیتوئید زرگلی در شمال غرب زاهدان در پهنه زمین‌درز سیستان برونزد دارند. این گرانیتوئید در زمان الیگوسن در یک واحد فلیشی نفوذ کرده و دارای محتوای سیلیس بین 4/62 تا 66 درصد وزنی، کالک آلکالن، متاآلومین و از نوع I می باشد. گرانودیوریت زرگلی از عناصر LILE غنی‌شدگی و از عناصر HFSE تهی شدگی نشان می دهند. بی‌هنجاری منفی از عناصر Ta، Ti، Nb و Eu و بی‌هنجاری مثبت از عناصرRb، Ce La، Ba، Sr حاکی از این است که ماگمای سازنده از ذوب بخشی سنگ‌های پوسته زیرین منشا گرفته است. این ماگما ضمن جایگیری در پهنه جوش‌خورده سیستان با رسوبات فلیشی دچار آغشتگی و آلایش شده است. نمودارهای تکتونو ماگمایی، جایگاه گرانیتوئیدهای قوس آتشفشانی (VAG) و حاشیه فعال قاره ای را برای این توده نشان می دهند. زرگلی پهنه جوش‌خورده سیستان ژئوشیمی گرانودیوریت.http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9488
مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-7128114220171021Analysis of tectonic seismic activity in the Tabas areaتحلیل فعالیت های لرزه زمین ساختی در گستره شهر طبس00faراضیه عباس¬پور دانشگاه بیرجند سید مرتضی موسوی دانشگاه بیرجندمحمودرضا هیهات دانشگاه بیرجند20171021Independent estimates of deterministic and probabilistic methods of hazard analysis in the region of Tabas City were conducted in this study . Gutenberg - Richter relation for Tabas was obtained by analyses of seismic data based on LogN= 2.3 - 0.50 Ms. The greatest horizontal acceleration on Tabas city is 0.7g rsulted from Shotori thrust with a shaking power of 7.4 Richters. The obtained results show that, Kalmard fault with length of 170 km and distance of 50 kilometers from Tabas, has the highest impact after Shotori thrust. So that, the most expected seismic (8.93 Richter), the maximum relative intensity at the center (8.32), the maximum horizontal displacement at the center (29.82cm) and the maximum vertical displacement (66.70cm) are the result of this fault on Tabas. Using geostatistical analysis tool in ArcGIS (ordinary kriging), a suitable model was introduced for mapping the maximum gravitational acceleration. Using this map, zones with high and very high seismic risks and two liner earthquake sources with NE- SW trend (west of Tabas) as a result of Kalmard and Ladar faults and NW-SE (east of Tabas) as a result of Shotori, Esfandiar and Nayband faults were identified. دراین پژوهش برآورد های مستقلی از طریق روش های قطعی (Deterministic) و احتمالی (Probabilistic) برای تحلیل خطر در گستره شهر طبس انجام گرفته است. با استفاده از داده های لرزه ای منطقه رابطه گوتنبرگ - ریشتر برای شهر طبس برحسب امواج سطحی (Log N= 2.3 - 0.50 Ms) بدست آمد. بیش ترین شتاب افقی بر شهر طبس g7/0 شتاب ثقل زمین، از راندگی شتری با توان لرزه زایی 4/7 ریشتر است. نتایج بدست آمده نشان می دهد که گسل کلمرد به طول170 کیلومتر به فاصله ی 50کیلومتری از شهر طبس بیش ترین تأثیر را بعد از راندگی شتری خواهد داشت. بطوری که بیش ترین زمین لرزه قابل انتظار(93/8 ریشتر)، بیشینه شدت نسبی در کانون(32/8)، حداکثر جابجایی افقی در کانون(82/29 سانتی متر)، حداکثر جابجایی قائم(70/66 سانتی متر) در نتیجه ی عملکرد این گسل بر شهر طبس وارد می شود. با استفاده از ابزار تحلیلی زمین آمار (کریجینگ معمولی) در GIS مدل مناسب برای نقشه پیش گویی مقادیر بیشینه شتاب گرانشی معرفی شد. با کمک این نقشه محدوده های با خطر لرزه ای بالا و خیلی بالا، دو سرچشمه لرزه ای خطی با روند های شمال خاور- جنوب باختر در باختر طبس، مربوط به گسل های کلمرد و لادر و روند شمال باختر- جنوب خاور در خاور طبس و مربوط به گسل های شتری، اسفندیار و نایبند شناسایی شدند. بیشینه شتاب گرانشی زمین تحلیل خطر زمین¬لرزه پارامترهای جنبش زمین فرازمین شتری منحنی خطر لرزه¬ایhttp://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9489
مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-7128114220171021Investigations on the geotectonic environment of Abdasht peridotites, SE Kerman Province, using spinel chemistryبررسی محیط ژئوتکتونیکی پریدوتیت¬های منطقه آبدشت، جنوب شرق استان کرمان با استفاده از شیمی اسپینل00faطیبه رودباری دانشگاه تبریز محسن موذندانشگاه تبریزسید حسام‌الدین معین زادهدانشگاه تبریز عبدالمجید آهنگریدانشیار گروه اقتصاد، دانشگاه شهید چمران اهواز20171021Peridotites are one of the main rock types of the Abdasht ophiolitic complex in southern Iran. Peridotites of this ophiolite are dunite and harzburgite. The important original minerals in the peridotites include olivine, orthopyroxene, spinel and to the lesser amounts, clinopyroxene. Study of the chemistry of spinel in these peridotites shows that their composition, based on the end-member chemistry, is Spl0.4 Chr0.57 Mag0.03 to Spl0.46 Chr0.51 Mag0.03. The chromium number (Cr#) varies from 0.73 to 0.92 and the Al2O3 contents are3.61 to 11.29 wt%. The chemical compositions show that spinel is mantle residua phase and its high Cr content indicates the peridotites depletion. Spinel chemistry shows that the studied peridotites are related to supra-subduction environment at a fore-arc setting with boninitic features. پریدوتیت از عمده سنگ های تشکیل دهنده مجموعه افیولیتی آبدشت در جنوب ایران است. پریدوتیت های این مجموعه افیولیتی بیشتر از نوع دونیت و هارزبورژیت است. مهم‌ترین کانی های اولیه پریدوتیت ها الیوین، ارتوپیروکسن، اسپینل و مقدار بسیار کمی کلینوپیروکسن هستند. مطالعه شیمی اسپینل ها در این پریدوتیت ها نشان می دهد که ترکیب آنها بر اساس اعضای نهایی اسپینل بین Spl0.4 Chr0.57 Mag0.03تا Spl0.46 Chr0.51 Mag0.03 در نوسان است. عدد کروم (Cr#) اسپینل در پریدوتیت های آبدشت در حدود 73/0 تا 92/0 است و مقادیر آلومینیوم آن ها 61/3 تا 29/11 wt% است. بررسی شیمی کانی ها با استفاده از نتایج میکروپروب نشان می دهد که این کانی ها باقیمانده هایی از گوشته هستند و مقادیر بالای Cr، تهی شدگی پریدوتیت ها را نشان می دهد. بر اساس شیمی اسپینل مشخص شد که پریدوتیت های مورد مطالعه در محیط فرافرورانش (Supra-subduction) تشکیل شده اند و محدوده fore-arcبا ویژگی boninite را نشان می دهند. دونیت اسپینل سوپراسابداکشن آبدشت کرمان.http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9490
مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-7128114220171021The Impacts of the North Tabriz Fault on the quantitative and qualitative characteristics of the neighbor aquifer in the East of Tabriz City, Iranبررسی تاثیر گسل شمال تبریز بر ویژگی‌های کمی و کیفی منابع آب زیرزمینی مجاور در شرق تبریز00faابراهیمرجب پورعبدالرضاواعظی هیردانشکاه تبریز20171021The North Tabriz Fault (NTF) is the most prominent tectonic structure in the Northwest of Iran. The results of this study show that this fault has a major impact on hydrogeological conditions of the local aquifer. Plio-Quaternary volcanic ash and tuff layers constitute the only unconfined aquifer of this area which directly lies on Miocene red marl as aquifer bed rock. Northern part aquifer bed rock is placed in the higher level than the southern part. This could be the reason for the existence of the reverse dip-slip movement of fault in this area, which causes the northern part (hanging wall) trust over the southern part (footwall). Sharp differences in aquifer bed rock level at relatively low distances (less than 200 m), can be a sign of near-vertical slope of fault in this area. An obvious groundwater level differences which reaches to more than 8 meters, along with the apparent differences between groundwater qualities across the fault at a low distance (about 200 meters) show a barrier behavior of fault. Total depth of the southern part wells is four times compared to the northern parts. Total annual discharge of southern part wells is about eight times of northern parts. Total hardness and ions concentrations of groundwater samples shows that most of the northern part samples are not suitable for drinking purposes, but the southern part samples are suitable. Also, all of the northern part samples have the negative Langelier index (corrosive). All of the southern part samples have the positive (very close to zero) Langelier index and suitable for industrial usages. Therefore this is a reason why most of industries in this area were located in the southern part of the fault. بر اساس نتایج این مطالعه، گسل شمال تبریز به‌عنوان ساختار تکتونیکی برجسته در شمال غرب ایران تاثیر زیادی بر شرایط هیدروژئولوژیک آبخوان محلی منطقه داشته است. بر اساس بررسی های هیدرواستراتیگرافی لاگ چاه های منطقه، از تجمع توف های تراوا، آبخوان غیر محبوسی تشکیل شده و در کل منطقه به‌صورت مستقیم بر روی مارن قرمز رنگ میوسن (سنگ کف)، قرار گرفته است. سنگ کف بخش شمالی آبخوان در ترازی بالاتر از سنگ کف بخش جنوبی قرار گرفته و می تواند دلیلی بر وجود حرکت شیب‌لغز معکوس گسل در این منطقه باشد که در اثر آن، بخش شمالی (فرادیواره) بر روی بخش جنوبی (فرودیواره) لغزیده است. اختلاف تراز سنگ کف در فاصله ای نسبتاً کم (کمتر از 200 متر)، می تواند نشانه ای بر شیب نزدیک به قائم برای گسل باشد. مجموع عمق چاه های بخش جنوبی، چهار برابر بخش شمالی و مجموع آبدهی سالانه چاه های بخش جنوبی در حدود هشت برابر بخش شمالی است. همچنین، اختلاف بین تراز سطح آب زیرزمینی طرفین گسل در برخی مقاطع در فاصله ای حدود 200 متر به بیش از هشت متر بالغ می‌شود. نتایج ارزیابی تغییرات کلر و EC، نشانه وجود تغییرات شدید کیفی آب زیرزمینی در عرض زون گسلی است. نتایج حاصله می تواند نشانه ای بر رفتار مانع وار گسل در مقابل جریان از عرض آن در این منطقه باشد. بررسي سختی کل و غلظت يون هاي موجود در آب هاي منطقه نشان می‌دهد كه اكثر نمونه-هاي بخش شمالی جهت مصارف شرب مناسب نمی باشند ولی نمونه های بخش جنوبی جهت شرب مناسب می باشند. درحالی‌که تمامی نمونه های بخش شمالی دارای ضریب لانژلیه منفی (خورنده) می باشد. تمامی نمونه های بخش جنوبی دارای ضریب لانژلیه مثبت خیلی نزدیک به صفر بوده و حاکی از متعادل بودن این آب ها می باشد. این امر با واقعیت منطقه نیز تطابق کامل دارد چرا که اکثر صنایع موجود در منطقه در بخش جنوبی گسل متمرکز شده اند. هیدروژئولوژی زون گسلی آب¬زیرزمینی گسل شمال تبریز ساختار آبخوان.http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9491