مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-712820772026118Migration of the foreland basin during the main phase of Zagros Orogeny: A case study in the Balarud Area (north of the Dezful Embayment)مهاجرت حوضه پیش بوم طی فاز اصلی کوهزایی زاگرس: مطالعه موردی در ناحیه بالارود )شمال فروافتادگی دزفول(115faمحمدسراجشرکت ملی نفت مناطق جنوب ایرانفریبازحمتیبیرجندایرجعبدالهیمدیریت اکتشاف، شرکت ملی نفت ایرانسید مرتضی موسوی دانشگاه بیرجند2025922A foreland basin is an elongated depression situated between a mountain belt and a stable craton, formed alongside the deformation from plate convergence. The Dezful Embayment, as a part of the Neogene foreland basin related to the Zagros orogen, illustrates this interaction. The compressional tectonic regime resulted from the convergence of the Arabian and Iranian plates, and significantly affected the sedimentary facies developed in the basin. This study investigates the migration trend of the foreland basin’s depocenter during the deposition of the Aghajari Formation, utilizing integrated well data and 3D seismic cube to analyze thickness variations in the stratigraphic units. In the Balarud area, north of the Dezful Embayment, three sedimentary units were identified: the lower Aghajari Formation, characterized by more coarse-grained deposits; the upper Aghajari Formation (Lahbari Member), which is primarily composed of fine-grained sediments; and the Bakhtiari Conglomerate, consisting of gravel to cobble-sized clasts. The results indicate that the thickness of the lower Aghajari Formation decreases from northeast to southwest, while the thickness of the upper Aghajari Formation increases in the same direction.Since the deposition of the Aghajari Formation around 14 million years ago, the depocenter of fluvial sediment accumulation has shifted approximately 20 kilometers to the southwest, driven by the ongoing shortening of the Zagros belt. This process of shortening has intensified folding and erosion within the anticlines of the folded belt, ultimately giving rise to the significant deposition of the post-orogen Bakhtiari Conglomerate Formation. This dynamic geological evolution underscores the intricate interplay between tectonic forces and sedimentary processes in shaping the landscape.سامانه یا حوضه پیش&zwnj;بوم، یک فروافتادگی طویل میان کمربند کوهزایی و کراتون محسوب می&zwnj;شود که هم&zwnj;زمان با دگرشکلی ناشی از همگرایی صفحات بوجود می&zwnj;آید. فروافتادگی دزفول بخشی از سامانه پیش&zwnj;بوم نئوژن کوهزایی زاگرس است. تکتونیک فشارشی ناشی از همگرایی بین صفحات عربی و ایران، سبب تغییر رخساره&zwnj;های رسوبی این حوضه پیش&zwnj;بوم شده است. هدف این مطالعه بررسی روند مهاجرت مرکز انباشت رسوبات حوضه پیش&zwnj;بوم در زمان رسوبگذاری سازند آغاجاری است. برای دستیابی به این هدف، با تلفیق اطلاعات چاه و مکعب لرزه&zwnj;نگاری سه&zwnj;بعدی، تغییرات ضخامت لایه&zwnj;ها بررسی شد. در ناحیه بالارود در شمال فروبار دزفول، سه واحد رسوبی اصلی شامل بخش پایینی سازند آغاجاری با درصد بیشتری از رسوبات دانه&zwnj;درشت، بخش بالایی سازند آغاجاری (بخش لهبری) با غلبه رسوبات دانه&zwnj;ریز، و سازند کنگلومرایی بختیاری با دانه&zwnj;هایی در اندازه ریگ تا قلوه&zwnj;سنگ تشخیص داده شدند. نتایج نشان می&zwnj;دهد که ضخامت بخش پایینی سازند آغاجاری از شمال&zwnj;شرق به جنوب&zwnj;غرب کاهش می&zwnj;یابد، در حالی که ضخامت بخش بالایی این سازند روندی افزایشی دارد. از زمان رسوب&zwnj;گذاری سازند آغاجاری (حدود ۱۴ میلیون سال پیش)، مرکز انباشت رسوبات رودخانه&zwnj;ای به&zwnj;طور تدریجی در پاسخ به کوتاه شدن کمربند زاگرس، حدود ۲۰ کیلومتر به سمت جنوب غرب جابه&zwnj;جا شده&zwnj; است. افزایش کوتاه&zwnj;شدگی منجر به تشدید چین&zwnj;خوردگی و فرسایش تاقدیس&zwnj;ها در کمربند چین&zwnj;خورده شده و درنتیجه، سازند کنگلومرای پساکوهزایی بختیاری نهشته شده است. تکامل زمین&zwnj;شناختی این منطقه، بیانگر برهم&zwnj;کنش پیچیده نیروهای تکتونیکی و فرایندهای رسوبی در شکل&zwnj;دهی سیمای زمین&zwnj;شناسی آن است.

http://geology.saminatech.ir/en/Article/Download/55354

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-712820772026118Isotopic characteristic of Seif Abad carbonate located in Ardabil province: implication for depositional environmentنگرشی بر ویژگی¬های ایزوتوپی آهک سیف‌آباد واقع در استان اردبیل: رهیافتی بر محیط تشکیل1628faعلیلطفی بخشدانشگاه محقق اردبیلی202599The Seif Abad mine is located between Ardabil and Namin, 25 km northeast of Ardabil, near the village of Seif Abad. The study area is located in the Alborz-Azerbaijan zone on the Cenozoic volcanic belt. The rock is composed of thick to massive, milky white to light cream crystallized limestone of Paleocene age and is underlain by Quaternary sediments and alluvium. The δ13C values range from +1.07 to −0.76&permil; with an average of +0.09&permil; and the δ18O values range from −3.65 to −4.98&permil; with an average of −4.2&permil;. Being the values of Mn/Sr < 10, the weak correlation between carbon and oxygen isotopes, and the values of oxygen isotope < −5&permil; indicate the reliability of the isotopic values in the samples. The isotopic values are consistent with the distribution pattern of carbon and oxygen isotopes in marine carbonate rocks. Also, the calculated Z values for all samples from Seif Abad were > 120, indicating a marine origin. Using isotopic relationships, the average salinity of the formation environment was 30.55&permil; and the average formation temperature was 33°C for the samples from the Seif Abad area. The lower salinity and lower δ18O values in the study area could indicate a closed marine environment without connection to the ocean that was fed by a large volume of continental freshwater.معدن سیف&zwnj;آباد در 25 کیلومتری شمال شرق اردبیل، بین اردبیل و نمین و در نزدیکی روستای سیف&zwnj;آباد واقع&zwnj;شده است. گستره موردمطالعه در پهنه البرز - آذربايجان و بر روی کمربند آتشفشاني سنوزوئیک قرار دارد. جنس سنگ از آهک کریستالیزه سفید شیری تا کِرم روشن ضخیم&zwnj;لایه تا توده¬ای با سن پالئوسن تشکیل شده و در زیر رسوبات و آبرفت¬های پادگانه¬ای کواترنر قرار گرفته است. مقادیر δ13C از +1.07 تا &permil;−0.76 با میانگین &permil;+0.09 و مقادیر δ18O از −3.65 تا &permil;−4.98 با میانگین &permil;−4.2 متغیر است. کمتر بودن مقادیر Mn/Sr، از 10، همبستگی ضعیف بین ایزوتوپ&zwnj;های کربن و اکسیژن و بیشتر بودن مقادیر ایزوتوپ اکسیژن از −5&permil; دلالت بر اصالت و قابل استناد بودن مقادیر ایزوتوپی در نمونه¬ها دارند. مقادیر ایزوتوپی با الگوی توزیع ایزوتوپ¬های کربن و اکسیژن در سنگ¬های کربناته دریایی مطابقت دارد. همچنین مقادیر محاسبه شده Z برای تمام نمونه¬های سیف&zwnj;آباد بیشتر از 120 بوده که نشان&zwnj;دهندۀ سرچشمه دریایی آن&zwnj;ها است. با استفاده از روابط ایزوتوپی، مقدار شوری متوسط محیط تشکیل &permil;30.55 و میانگین دمای تشکیل 33 C° برای نمونه¬های محدودۀ سیف&zwnj;آباد به دست آمد. پایین¬تر بودن شوری و کمتر بودن مقادیر δ18O در محدودۀ موردمطالعه می¬تواند نشان&zwnj;دهنده محیط دریایی بسته و بدون ارتباط با اقیانوس باشد که با حجم بالایی از آب شیرین قاره¬ای تغذیه می¬شده است.

http://geology.saminatech.ir/en/Article/Download/55372

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-712820772026118Optimization, modeling and reserve evaluation studies of the Oshvand polymetallic deposit (copper-gold and iron)بهینه‌سازی، مدل‌سازی و ارزیابی ذخیره کانسار پلی‌متال عشوند (مس-طلا و آهن)2943fa20251020The Oshvand copper-gold-iron polymetallic deposit is located 10 km east of Nahavand city, Hamedan, in the Sanandaj-Sirjan metallogenic belt. The oldest rock units in the area are Permian carbonate units. The felsic granitoid with granite, granodiorite to quartz monzonite are the major rock units of the area. The ore minerals include gold, magnetite, pyrite, pyrrhotite, chalcopyrite, bornite, chalcocite, covellite, hematite, goethite, malachite and azurite. The results showed that mineralization in the ore-bearing zones of the Oshvand deposit accompanied by oxide phase and malachite mineral. The Oshvand area divided into 6 priorities in total, and studies were conducted on priorities 1, 2 and 6. The mineralization area modeled based on copper, gold, and iron grades, and considering a cut-off grade of 0.15 percent copper, 300 ppb gold, and 15 percent iron. The definitive copper ore reserve was 90,221 tons with an average grade of 0.48 percent copper, the definitive gold ore reserve was 43 tons with an average grade of 850 ppb, and the definitive iron ore reserve was 38,415 tons with an average grade of 25 percent iron. Also, the total definitive, probable, and possible reserves were estimated to be 751,839 tons with an average grade of 0.29 percent copper ore. According to the conducted technical and economic studies, the first priority is economic, the extractable reserve with an average grade of 0.35 percent and a cut-off grade of 0.15 percent will be 630,614 tons of copper ore, and the waste removal ratio will be 4.66 to one. Based on the results, the Oshvand deposit is in the economic and mineable range in terms of copper.کانسار پلی‌متال مس-طلا-آهن عشوند در 10 کیلومتری شرق شهر نهاوند همدان در کمربند فلز زایی سنندج-سیرجان واقع شده است. قديمي‌ترين واحد سنگي منطقه واحدهاي کربناتي پرمين می‌باشند. توده نفوذی گرانيتوئيدی فلسیک با جنس گرانیت، گرانودیوریت تا کوارتزمونزونیت نیز بخش عمده واحدهای سنگی گستره را تشکيل داده است. ترکیب کانی‌شناسی شامل مگنتيت، پيریت، پيروتيت، کالکوپيریت، بورنيت، طلا، کالکوسيت، کووليت، هماتيت، گوتيت، مالاکيت و آزوریت می‌باشد. نتایج نشان داد، کانه‌زایی در زون‌های کانه‌دار کانسار عشوند همراه با فاز اکسیدی و کانی مالاکیت است. گستره عشوند در مجموع به شش اولویت تقسیم شد که در این پژوهش مطالعات بر روی اولویت‌های یک، دو و شش انجام شد. مدل‌سازی گستره کانی‌سازی با توجه به عیار مس، طلا و آهن و با در نظر گرفتن عیار حد 0.15 درصد مس و ppb300 طلا و 15 درصد آهن انجام گرفت. ذخیره قطعی کانسنگ مس 90221 تن با عیار متوسط 0.48 درصد مس و ذخیره قطعی 43 تن کانسنگ طلا با متوسط عیار ppb 850 و ذخیره قطعی 38415 تن کانسنگ آهن با متوسط عیار 25 در صد آهن به دست آمد. همچنین مجموع ذخایر قطعی، احتمالی و ممکن 751839 تن با عیار متوسط 0.29 درصد کانسنگ مس برآورد شد. با توجه به مطالعات فنی اقتصادی انجام‌شده، اولویت اول اقتصادی می‌باشد و ذخیره قابل‌استخراج 630614 تن کانسنگ مس با عیار متوسط 0.35 درصد و عیار حد 0.15 درصد و نسبت باطله برداری 4.66 به یک خواهد بود. بر اساس نتایج حاصل کانسار عشوند به لحاظ مس، در گستره اقتصادی و قابل معدنکاری قرار می‌گیرد.

http://geology.saminatech.ir/en/Article/Download/55373

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-712820772026118Petrophysical Evaluation, Construction of a One-Dimensional Geomechanical Model, and Determination of the Safe Drilling Mud Window in the Ilam Formation, One of the Fields in Southwest Iranبررسی پتروفیزیکی، ساخت مدل ژئومکانیکی یک‌بعدی و تعیین پنجره ایمن گل حفاری در سازند ایلام یکی از میادین جنوب غرب ایران4559fa2025723Investigation of the reservoir and mechanical properties of formations – including permeability calculation, reservoir zonation, and construction of geomechanical models – is among the essential requirements of petroleum engineering studies in all disciplines. Given the significance of geological sciences, well logging, and reservoir geomechanics in petroleum engineering investigations, the present study aims to conduct a comprehensive analysis of formation zonation through the integration of geology and petrophysics, permeability estimation using dipole shear sonic logs, and ultimately the construction of a one-dimensional geomechanical model for the Ilam Formation in the studied well. To this end, in the first stage, using a complete suite of well logs integrated with geological data, the studied reservoir was divided into four zones and sections. In the second stage, considering the very high accuracy of the Stoneley wave in permeability estimation, the Flow Zone Indicator-Stoneley (FZI–Stoneley) method was employed to calculate this sensitive parameter. The correlation coefficient between the estimated permeability and core permeability using the FZI-Stoneley method was obtained as R2 = 0.90. In the third stage, a one-dimensional geomechanical model was constructed for the main reservoir interval under investigation. Accordingly, the directions of the minimum and maximum horizontal stresses in the studied well were determined as S34E and N56E, respectively. Based on the constructed model, the intervals exhibiting breakouts are consistent with the model results, and the applied mud weight in this well is slightly lower than the safe mud window and is consistent with the pore pressure. The safe mud window for the vertical well condition in the studied zone ranges from 12.2 to 15.5 lb/gal. The optimal deviation azimuth from the vertical direction is N120°, with an inclination of 80-90°. The minimum optimal weight in this direction, based on pressure and its equivalent mud weight, was calculated as 5996.7 psi and 11.8 lb/gal, respectively. Moreover, the faulting regime in the studied well, considering the magnitudes of the horizontal and vertical stresses, is identified as a normal-strike-slip regime.بررسی خصوصیات مخزنی و مکانیکی سازندها ازجمله محاسبه تراوایی، زون¬بندی مخزن و ساخت مدل ژئومکانیکی از الزامات مطالعات مهندسی نفت در تمامی شاخه¬ها است. با توجه به اهمیت علوم زمین¬شناسی، چاه¬پیمایی و ژئومکانیک مخزن در مطالعات مهندسی نفت، پژوهش حاضر با هدف انجام مطالعه¬ای جامع به زون¬بندی سازند از تلفیق زمین¬شناسی و پتروفیزیک، محاسبه تراوایی از نمودار صوتی دوقطبی برشی و درنهایت ساخت مدل ژئومکانیکی یک&zwnj;بعدی برای سازند ایلام چاه موردمطالعه می¬پردازد. به این منظور، در مرحله اول به کمک مجموعه کامل نمودارهای چاه¬پیمایی و تلفیق با اطلاعات زمین¬شناسی، مخزن موردمطالعه به چهار زون و بخش تفکیک شد. در مرحله دوم با عنایت بر دقت بسیار بالای موج استونلی در تخمین تراوایی، از روش شاخص زون جریانی- استونلی برای محاسبه این پارامتر حساس بهره گرفته شد. ضریب همبستگی تراوایی تخمین زده&zwnj;شده با تراوایی مغزه درروش شاخص زون جریانی- استونلی (R2=0.90) به دست آمد. در مرحله سوم برای بازه اصلی مخزن موردمطالعه مدل ژئومکانیک یک&zwnj;بعدی ساخته شد. بر همین اساس جهت تنش حداقل و حداکثر در چاه موردمطالعه به ترتیب S34E و N56E به دست آمد. بر مبنای مدل ساخته&zwnj;شده، بازه¬های دارای Breakout با نتایج مدل مطابقت دارد و وزن گل اعمال&zwnj;شده در این چاه کمی کمتر از پنجره ایمن گل و منطبق با فشار منفذی است. پنجره ایمن گل برای حالت قائم در زون مورد بررسی بین 2/12 تا 5/15 (LB/G)، آزیموت بهینه از راستای عمودی با آزیموت N120 درجه و انحراف 80 – 90 درجه است. حداقل وزن بهینه در این راستا بر اساس فشار و وزن گل معادل آن به ترتیب 7/5996 (psi) و 8/11 (LB/G) محاسبه و رژيم گسلش در چاه موردمطالعه، با توجه به مقادیر تنش¬های افقی و عمودی از نوع نرمال- امتدادلغز می¬باشد.

http://geology.saminatech.ir/en/Article/Download/55374

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-712820772026118Quaternary Alkaline Basaltic Magmatism in the Saraijugh Area, Sanandaj–Sirjan Zone: Evidence for Low-Degree Partial Melting of the Lithospheric Mantle and Multistage Magmatic Evolution Based on Whole-Rock Geochemistry and Clinopyroxene Chemistryماگماتیسم بازالتی آلکالن کواترنری در گستره سرایجوق (کمربند سنندج ـ سیرجان): شواهدی از ذوب بخشی ‌درجه پایین گوشته لیتوسفری و تکامل چندمرحله‌ای ماگما بر پایه ژئوشیمی سنگ‌کل و کلینوپیروکسن6181fa20251014The volcanic rocks of the Saraijugh area, located in the Sanandaj–Sirjan Zone (SSZ), were investigated to constrain their geochemical characteristics, crystallization conditions, and petrogenesis. These rocks are geochemically classified as alkaline basalts to trachybasalts. Low LOI values (1.08–1.50 wt%) indicate minimal post-magmatic alteration. Rare earth element (REE) patterns exhibit significant enrichment in light REEs (LREE) relative to heavy REEs (HREE) with (La/Yb) ratios ranging from 17 to 42. The lack of a pronounced negative Eu anomaly suggests that plagioclase fractionation played a negligible role during magmatic evolution. Furthermore, relative depletion to weak negative Nb–Ta anomalies, together with LILE–LREE enrichment and low Y and Yb contents, points to a metasomatized lithospheric mantle source affected by a subduction-related geochemical legacy. Clinopyroxene phenocrysts, ranging in composition from diopside to augite, are Mg-rich. Single-clinopyroxene thermobarometry yields crystallization temperatures of 1020–1190 °C and pressures of 4–10 kbar. These data reflect a multi-stage magmatic plumbing system involving magma storage and crystallization at middle-to-lower crustal depths. Overall, the Saraijugh alkaline basalts were derived from low-degree melting of a metasomatized mantle source and underwent limited fractional crystallization and poly-baric storage during their ascent.سنگ&zwnj;های آتشفشانی گستره سرایجوق در کمربند سنندج ـ سیرجان با هدف تعیین ویژگی&zwnj;های ژئوشیمیایی، شرایط تبلور و سرچشمه ماگما بررسی شدند. این سنگ&zwnj;ها از نظر ترکیب در محدوده بازالت آلکالن تا تراکی&zwnj;بازالت قرار می&zwnj;گیرند و مقادیر پایین LOI (08/1 تا 50/1 درصد وزنی) نشان می&zwnj;دهد که دگرسانی، تأثیر ناچیزی بر ترکیب شیمیایی آن&zwnj;ها داشته است. الگوهای عناصر نادر خاکی، غنی&zwnj;شدگی LREE نسبت به HREE و La/Yb را بین 17 تا 42 نشان می&zwnj;دهند. نبود ناهنجاری منفی قابل&zwnj;توجه Eu بیانگر آن است که تفریق پلاژیوکلاز در تکامل این ماگماها نقش کلانی نداشته است. همچنین، وجود افت نسبی تا ناهنجاری منفی ضعیف Nb–Ta در الگوهای چندعنصری، همراه با غنی&zwnj;شدگی LILE و LREE و مقادیر پایین Y و Yb، نشان&zwnj;دهنده نقش یک منبع گوشته&zwnj;ای لیتوسفری متاسوماتیسم&zwnj;شده است. کلینوپیروکسن&zwnj;ها دارای ترکیب دیوپسید تا اوژیت و غنی از Mg هستند و داده&zwnj;های ترموبارومتری آن&zwnj;ها دمای تبلور 1020 تا 1190 درجه سانتی&zwnj;گراد و فشار 4 تا 10 کیلوبار را نشان می&zwnj;دهد. این داده&zwnj;ها بیانگر تبلور ماگما در یک سامانه ماگمایی چندمرحله&zwnj;ای در پوسته میانی تا پایینی است. در مجموع، بازالت&zwnj;های آلکالن سرایجوق حاصل ذوب&zwnj;بخشی درجه پایین گوشته لیتوسفری متاسوماتیسم&zwnj;شده بوده و در مسیر صعود، تنها دستخوش تفریق محدود و ذخیره&zwnj;سازی موقت در سطوح مختلف پوسته شده&zwnj;اند.

http://geology.saminatech.ir/en/Article/Download/55376

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-712820772026118 Mesozoic magmatism in the Tal Bargah-Sargodar area, east of Darab, south of Iranماگماتیسم مزوزوئیک در منطقه تل بارگاه ـ سرگدار، شرق داراب، جنوب ایران83100fa2025113The Tal Bargah-Sargdar area is located in southern Iran, east of Darab in Fars province and on the border of the Sanandaj-Sirjan and Zagros-over thrust zones. The major rock units in the studied area include basic and rarely acidic volcanic rocks, intruded by gabbroic and gabbrodiorite dykes. This complex is ultimately covered by the Tarbour detrital-carbonate formation (Meistrichtian-Cenomanian). The presence of numerous microscopic textures such as hyalo-microlitic, porphyric, intersertal, fluidal, variolitic, spherulitic and mesh texture in volcanic rocks indicates fast cooling under submarine conditions and water pressure imbalance during crystallization. The intrusive rocks in the area include gabbroic, micro-gabbroic, and gabbro-diorite dikes, and show rare signs of prehnite-pumpellyite metamorphic facies due to burial. The rock units in this area have sodic nature (poor in potassium). The majority of volcanic units in this area have calc-alkaline and the majority of intrusive rocks have a tholeiitic nature, and yet they are often located at the border of these two natures. The trace element pattern in the rock samples of the area indicates their placement in a regime related to a magmatic arc. It seems that the overlap of tholeiitic-calc-alkaline series and the placement between MORB and island arcs can confirm two different geodynamic regimes of magmatism in the area; One in the north of the Neotethys and probably coincided with the subduction of oceanic plate under the oceanic crust that led to the development of island arc magmatism, and the second in the south of the Neotethys and related to mid-ocean ridges.منطقه تل بارگاه ـ سرگدار در جنوب ایران، شرق داراب استان فارس و مرز پهنه‌های سنندج ـ سیرجان و زاگرس رورانده قرار دارد. واحدهای سنگی فراوان در منطقه را سنگ‌های آتش‌فشانی بیشتر بازیک و به‌ندرت اسیدی تشکیل می‌دهند که دایک‌های گابرویی و گابرودیوریتی در درون آن‌ها نفوذ کرده‌اند. این مجموعه نهایتاً با سازند آواری-کربناته تاربور (مائیستریشتین-سنومانین) پوشیده شده است. وجود بافت‌های میکروسکوپی متعدد مانند هیالومیکرولیتی و میکرولیتیک، پورفیریک، اینترسرتال، فلوئیدال، واریولیتی، اسفرولیتی و غربالی در سنگ‌های آتش‌فشانی منطقه نشان‌دهنده سرد شدن سریع در شرایط زیردریایی و عدم تعادل فشار آب در شرایط تبلور است. سنگ‌های آذرین نفوذی در منطقه شامل دایک و سیل‌های گابرویی، میکروگابرویی و گابرودیوریتی بوده و آثار ناچیزی از دگرگونی در حد رخساره پرهنیت-پومپله‌ایت ناشی از تدفین را نشان می‌دهند. واحدهای سنگی این منطقه فقیر از پتاسیم بوده و سرشت سدیک دارند. بیشتر واحدهای آتش‌فشانی در این منطقه دارای سرشت کالک آلکالن و کلان واحدهای آذرین درونی ماهیتی تولئیتی هستند، بااین‌حال اغلب در مرز این دو سرشت قرار دارند. الگوی عناصر کمیاب در سنگ‌های منطقه نشان از جای‌گیری آن‌ها در رژیم مرتبط با کمان ماگمایی دارد. به نظر می‌رسد، همپوشانی سری‌های تولئیتی-کالک‌آلکالن و قرارگیری بین بازالت‌های پشته‌های میان‌اقیانوسی و جزایر قوسی می‌توانند نشان‌دهنده دو رژیم متفاوت ژئودینامیکی ماگماتیسم در منطقه باشند؛ یکی در شمال نئوتتیس و شاید همگام با فرورانش ورقه اقیانوسی به زیر ورقه اقیانوسی که منجر به توسعه ماگماتیسم جزایر قوسی شده است، و دیگری در جنوب نئوتتیس و مرتبط با پشته‌های میان‌اقیانوسی شکل‌گرفته است.

http://geology.saminatech.ir/en/Article/Download/55377