مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-71288322015321Palaeoecology of Middle Jurassic deposits in central and eastern Alborzپالئواکولوژی رسوبات ژوراسیک میانی در البرز مرکزی و شرقی110fa2015126Palynological data are used to draw palaeoecological inferences for the Dalichai Formation (Bajocian - Callovian) in two stratigraphic sections, Balu in central Alborz and Tapal in eastern Alborz. Diverse and reasonably well preserved palynofloras consisting of miospores, dinoflagellate cysts, acritarch cyst and foraminiferal test linings are present in the host strata. Miospores (spores and pollen) were used to interpret the palaeoecological and palaeoclimatical conditions of the Dalichai Formation at these stratigraphic sections studied. Affinities of the Dalichai Formation’s miospores at the Balu section in central Alborz appear to be with the Pterophyta 49%, Coniferophyta 23%, Ginkgophyta 15%, Lycophyta 8%, Sphenophyta 4%, and Bryophytes 1%. Similarly to the Balu section, Pterophyta exhibits remarkable percentage (49%) at the Tapal section in eastern Alborz, followed by Coniferophyta 26%, Ginkgophyta 19%, Lycophyta 4%, Bryophytes 2% and Sphenophyta 1%. Compared with the distribution of modern plants, spore-pollen assemblages of these two stratigraphic sections reflect a wet warm climate during the Middle Jurassic Dalichai Formation in central and eastern Alborz. مطالعه بوم‌شناسی دیرینه سازند دلیچای (باژوسین – کالووین) در دو برش چینه‌شناسی بلو در البرز مرکزی و تپال در البرز شرقی، بر مبنای پالینولوژی انجام گرفت. پالینومورف های متنوعی، با حفظ شدگی خوب، شامل میوسپورها، دینوفلاژله‌ها، اسپور قارچ‌ها، آکریتارک‌ها و آستر داخلی فرامينيفرها در رسوبات مذکور وجود دارند. برای بازسازی بوم‌شناسی دیرینه سازند دلیچای در برش‌های چینه‌شناسی مورد مطالعه از میوسپورها (اسپورها و پولن‌ها) استفاده گردید. قرابت میوسپورهای موجود در نهشته‌های سازند دلیچای در برش چینه‌شناسی بلو در البرز مرکزی، به ترتیب فراوانی، به سرخس‌ها 49%، مخروطیان 23%، ژينكوفیت‌ها 15%، ليكوفیتا 8%، اسفنوفیتا 4%، و بريوفیتا 1% منتسب می‌باشند. در برش چینه‌شناسی تپال در البرز شرقی نیز با توجه به گیاهان والد میوسپورهای موجود، سرخس‌ها با 48%، حداکثر تنوع و فراوانی را دارند و پس از آنها به ترتیب فراوانی، مخروطیان 26%، ژينكوفیت‌ها 19%، ليكوفیتا 4%، بريوفیتا 2% و اسفنوفیتا 1 % حضور دارند که نشان‌دهنده شباهت پوشش گیاهی دیرینه سازند دلیچای در البرز مرکزی و البرز شرقی می‌باشند. با در نظر گرفتن شرایط محیط زندگی نمونه‌های امروزی گیاهان والد میوسپورهای مي توان نتيجه گرفت نهشته‌های سازند دلیچای در برش‌های چینه‌شناسی بلو و تپال در شرایط آب و هواي گرم تا نیمه گرم و مرطوب تشکیل شده اند. http://geology.saminatech.ir/ar/Article/Download/9339

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-71288322015321Devonian alkaline basic magmatism in Eastern Alborz, North of Shahrood: evidence for Paleotethys rifting ماگماتيسم بازيك قليايي دونين در البرز شرقي، شمال شاهرود: شاهدي بر كافت¬زايي پالئوتتيس110fa2015126Basic igneous rocks as microgabbroic dykes and sills, and basaltic lava flows frequently have been outcropped in the Padha and Khoshyelagh formations in Devonian successions in eastern Alborz, north of Shahrood. The existence of these magmatic rocks as interbeded in silici-clastics, limestones and dolomites of the Padha and Khoshyelagh formations indicates their relations with an extensional tectonic regime of an intracontinental rift system governed on eastern Alborz in this time. Occurrence a rift-type sedimentary succession, Enrichment of igneous rocks in LREEs, relative depletion of them in HREEs, absence of negative anomaly in HFSEs, high amounts of P and Ti in these rocks and their plots in the discrimination tectonic diagrams indicate alkaline nature of parental magma which have been generated from 14-16% partial melting of an enriched sub-lithospheic garnet lherzolitic mantle source in 100-110 km depths. This scenario indicates the continuation of paleotethys opening extentional movements in eastern Alborz during Lower-Middle Paleozoic (Ordovician-Devonian). در داخل نهشته هاي دونين البرز شرقي در شمال شاهرود، سنگ هاي آذرين بازيك فراواني به شکل دایک‎ها و سیل‎های میکروگابرویی و روانه‎های متعدد بازالتی در سازندهاي پادها و خوش‎ییلاق، رخنمون دارند. حضور اين سنگ هاي ماگمايي به‎صورت میان لایه‎ای در لایه‎های سیلیسی‎آواری، آهکی و دولومیتی سازندهای پادها و خوش‎ییلاق بیانگر ارتباط آن‎ها با رژیم زمین‎ساختی کششی نوع کافت درون‎قاره‎ای حاکم بر منطقه در این زمان در زون البرز شرقی است. وجود يك توالي رسوبي كافتي، غنی شدگی سنگ هاي آذرين از LREE، تهی شدگی نسبی آن ها از HREE، نبود ناهنجاري منفي از HFSE، مقادیر بالایP و Ti در اين سنگ ها و موقعيت قرارگيري آن ها در نمودارهاي تمايز محيط زمين ساختي بیانگر ماهیت قليايي، جايگاه درون ورقه‎ قاره‎اي و منشأ گرفتن ماگمای سازنده اين سنگ‎ها از ذوب بخشي 14 تا 16 درصدي یک گوشته غنی شده زيرليتوسفري گارنت لرزوليتي در اعماق 100-110 کیلومتري است. این الگو نشانگر تداوم حرکات کششي مرتبط با بازشدن اقيانوس پالئوتتيس در البرز شرقي در خلال پالئوزوئيک زيرين- مياني (اردوویسین- دونین) است. http://geology.saminatech.ir/ar/Article/Download/9340

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-71288322015321Magmatic evolution of the Nasrand granitic in Petrology, intrusion and associated dikesبررسی تحولات ماگمایی در توده گرانیتی نصرند و دایک‌های همراه آن110faزهرا حمزه‌ایتهرانفاطمه سرجوقیانکردستانجمشید احمدیانتهرانعلی کنعانیاندانشکده زمین‎شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران2015126The Nasrand granitoid intrusion, which is located at southeast of Ardestan, consists of granite and granodiorite that intruded Eocene volcanic rocks and cut by NW-trending doleritic dikes. The granitic rocks display granular, pertitic, granophyric and poikilitic textures. Plagioclase crystals in these rocks composed of two distinct generation (large phenocrysts along with inclusions of lath-shaped crystals) and often exhibit zoning patterns and sieve textures. The conspicuous disequilibrium textures in the granitoid rocks may suggest that magma mixing beside fractional crystallization play a significant role in the formation of the plutonic rocks. In confirmation of petrographic data, crystal size distribution (CSD) technique was also used to determine crystallization conditions and magmatic processes that lead to the formation of the rocks. Increasing of feldspar crystal size in a semi-logarithmic plot of population density versus size represents fractional crystallization, whereas disruption and curvature of cumulative density of plagioclase and orthoclase on the semi-logarithmic diagram, indicating the arrival of new magma into the magma reservoir and confirm the importance of magma mixing. Additional chemical features such as variation trends of Rb versus Rb/Sr and Nb versus Nb/Y in the samples can be regarded as an indicator of magma mixing processes. توده گرانیتوئیدی نصرند در جنوب شرق اردستان با ترکیب سنگ‎شناسی گرانیت و گرانودیوریت، پس از ائوسن در داخل سنگ‌هاي آتشفشاني ائوسن تزريق شده و با دایک‌های دلريتي داراي روند‌هاي شمال‏غربی- جنوب‌‏شرقی قطع شده است. سنگ‌هاي گرانيتي دارای بافت‌های دانه‏ای، پرتیتی، گرانوفیری و پوئی‏کلیتیک می‏باشند. برخی پلاژیوکلازها بافت غربالی و زونینگ نشان می‏دهند و در برخی نمونه‏ها نیز شاهد حضور دو نسل مختلف پلاژیوکلاز می‏باشیم. وجود بافت‌هاي غير‏تعادلي مشخص در سنگ‌هاي گرانيتي حاكي از آن است که علاوه بر فرایند تفریق بلوری، اختلاط ماگمایی نیز در شكل‌گيري و تحول آن‌ها نقش داشته است. از بررسي نحوه توزیع اندازه بلورها (CSD) براي ارزيابي شرايط تبلور و فرايندهاي ماگمايي موثر در تشكيل سنگ‌هاي منطقه استفاده شده است. در نمونه‏های گرانیتی و دایک‌ها، روند افزایشی اندازه بلورهای فلدسپار در نمودارهاي نيمه لگاريتمي تغييرات اندازه در برابر چگالی جمعيتی كاني‌ها، نشان‏دهنده عملکرد تبلور و تفریق بلوری است و در عين حال وجود شکستگی و انحنا در نمودارهای نیمه لگاریتمی تغییرات چگالی تجمعی بلورهای پلاژیوکلاز و ارتوکلاز در برابر اندازه آن‌ها، مويد عملكرد فرایند اختلاط ماگمایی در‏حين شكل‌گيري نمونه‌ها به‏خصوص گرانيت‌ها است. در ضمن روند تغييرات Rb در برابر Rb/Sr و روند افزايشي Nb در برابر Nb/Y در كنار ساير داده‌هاي ژئوشیمیایی، تاييد كننده وقوع فرایند اختلاط ماگمایی در این سنگ‌ها است.   http://geology.saminatech.ir/ar/Article/Download/9341

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-71288322015321The study of shortening and changes in structural geometry of the Pazanan anticline based on seismic reflection data (Dezful embayment, SW Iran)بررسی کوتاه‌شدگی و تغییرات هندسه ساختاری تاقدیس پازنان با استفاده از داده‌های لرزه‌نگاری بازتابی (فروبار دزفول، جنوب باختر ایران)110fa2015126In this research, shortening percent and changes in structural geometry of the pazanan anticline in Dezful embayment (SW Iran) have been studied based on seismic profiles. This anticline with NW-SE trend has about 60 km length and 4 to 6 km width in surface. The Hendihan high, that is located in NW parts of the Pazanan anticline, is the most important structure caused different deformation and change in geometry of anticline. In general, geometry of NW parts of the Hendijan high is existence of a main fore-thrust, exposed of shallow thrust and low thickness of the Gachsaran Formation in hinge area. Geometry of the anticline in the Hendijan high area is similar the northern part but the Gachsaran Formation in more thickened in hinge area. Geometry of the fold has been tighter in the SE parts of the Hendijan high and main part of middle section up to near the SE parts of anticline and shallow thrust is not formed in SE parts of anticline. Also, maximum shortening percent in anticline is about 11 to 11.1 percent in middle parts due to longitudinal axial bending in fold and minimum shortening is about 8.4 to 8.6 percent in SE parts possibly due to plunge of fold.   در این پژوهش با استفاده از نیم‌رخ‌های لرزه‌نگاری، درصد کوتاه‌شدگی و تغییرات هندسه ساختاری تاقدیس پازنان در فروبار دزفول (جنوب باختر ایران) مورد بررسی قرار گرفته است. این تاقدیس با روند شمال باختری – جنوب خاوری، در رخنمون سطحی دارای طول و عرض به ترتيب 60 کيلومتر و 4 تا 6 کيلومتر مى‌باشد. بلندی هندیجان که در بخش شمال باختری تاقدیس پازنان قرار دارد، مهمترین ساختاری است که باعث دگرریختی متفاوت در طول تاقدیس و تغییر در هندسه آن شده است. به‌طور کلی در منطقه شمال باختری بلندی هندیجان، هندسه کلی شامل یک راندگی جلویی اصلی، به سطح رسیدن راندگی کم عمق و ضخامت کم سازند گچساران در منطقه لولا می‌باشد. در محدوده بلندی هندیجان، هندسه تاقدیس مشابه قسمت شمالی است، ولی ضخامت سازند گچساران در منطقه لولا بیشتر شده است. در بخش جنوب خاوری بلندی هندیجان و بخش عمده قسمت‌های مرکزی تاقدیس تا بخش‌های جنوب خاوری تاقدیس هندسه چین بسته‌تر شده است و در انتهای جنوب خاوری تاقدیس راندگی بالایی تشکیل نشده است. همچنین بیشترین درصد کوتاه‌شدگی در تاقدیس مربوط به بخش میانی آن است که حدود 11 درصد و ناشی از انحنا و خمش زیاد در محور چین می‌باشد و کمترین درصد کوتاه‌شدگی مربوط به بخش‌های جنوب خاوری تاقدیس است که حدود 4/8 تا 6/8 درصد می‌باشد و احتمالا به علت میل محور چین در این قسمت است. http://geology.saminatech.ir/ar/Article/Download/9342

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-71288322015321Probable Tsunami in the south Caspian Sea by a large earthquake!مه¬موج احتمالي در جنوب كاسپين حاصل از رخداد يك زمين‎لرزه سترگ110fa2015126The South Caspian basin is surrounded by the Central Alborz mountain range in South and Talesh Mountain in its south western side respectively. The Central Alborz with E-W and Talesh with NS trends which bounding the Caspian Sea to the south and south west, as an active terrain belonging to the Alpine-Himalayan seismic belt. The Khazar (Caspian) fault, with about 450 kilometres long, and Astara fault, 110km long appear as the northern border of the Central Alborz and eastern border of the Talesh chain where Mesozoic and Paleogene rock units overthrust on the young deposits of the South Caspian plain. Based on morphotectonics and paleoseismologic studies, we suggest that a major part of the present shortening in Alborz is concentrated on the northern face of the chain along the Khazar fault zone; it is however worth noting that this contact might be located further to the North under the sea. This border can be interpreted as frontal contact between Alborz and the South-Caspian basin. A recent stratigraphic study on the Holocene –Pleistocene in East of the Haraz valley, suggests an incision rate of 1.25 mm/yr as calculated for the last 12 Kyr. If it is assumed that the incision is related to the vertical component along the Khazar fault, the horizontal N-S shortening along this fault would be 2.5 mm/yr (for a 35° S-dipping fault). This is only 1/10th of the total shortening of Alborz, estimated 5 ± 2 mm/yr. The Astara fault as major active fault system in south west of the SCB, based on the seismic and geophysical observation it seems propagated under the sea as well as the Khazar fault. Many earthquakes may have been caused by the activity of various branches of these fault systems in land or sea parts of the SCB. On the basis of the basin geometry, propagated faults to north or east and their land slope, besides more than 20 km thickness of Neogene and Quaternary deposits in the south Caspian Basin in the scenario with the possibility of a seismic activity on the Khazar or the Astara faults or one of them propagated branches to the north and east with magnitude M ≥ 7, as the closest active faults to the great lake can trigger many large submarine earthquake ruptures or submarine landslides which is potential for generating Tsunamis in the steep southern coast. حوضه جنوب كاسپين با بلندي هاي البرز مركزي در جنوب و كوه هاي تالش در سوي جنوب باختري در بر‎گرفته مي شود. بلندي هاي البرز مركزي با راستاي خاوري- باختري و تالش با راستاي شمالي- جنوبي بخشي از كمربند لرزه‎اي آلپ- هيماليا به شمار مي آيند. گسله خزر (كاسپين) با درازايي بیش از 450 كيلومتر و گسله آستارا با درازاي 110 كيلومتر به -عنوان مرز شمالي البرز مركزي و مرز خاوري كوه هاي تالش در جايي كه سنگ هاي مزوزوئيك و پالئوژن بر روي نهشته هاي جوان دشت ساحلي جنوب كاسپين رانده شده، مشاهده مي گردند. بر ‎پايه پژوهش هاي ريخت زمين ساختي و پارينه‎لرزه-شناسي گمان مي رود كه بخش بزرگي از كوتاه‎شدگي كنوني در البرز بر روي دامنه شمالي كوه و در امتداد پهنه گسلي خزر متمركز باشد. چنين مرزي را مي توان به عنوان پيشاني همبري بين البرز و حوضه كاسپين جنوبي تفسير نمود. مطالعات اخير چينه نگاري نهشته هاي هلوسن پليوستوسن در خاور دره هراز نشانگر نرخ فروكاوي برابر mm/yr 25/1در 12 هزار سال گذشته است. با فرض ارتباط فروكاوي با عملكرد مولفه شاقولي بر روي گسله خزر، كوتاه شدگي شمالي- جنوبي بر روي اين گسل با شيب35 به سوي جنوب برابر با mm/yr 5/2 برآورد مي گردد كه تنها يك دهم از ميزان كل كوتاه-شدگي ( mm/yr2±5) البرز مي باشد. بر‎ پايه مشاهدات لرزه اي و ژئوفيزيكي گسله خزر نيز چون گسله آستارا به‎ عنوان سامانه فعال و اصلي در لبه جنوب باختري حوضه كاسپين جنوبي به صورت سامانه گسلي پيشرونده به زير دريا كشيده شده است. رخداد زمين‎لرزه هاي بسياري را مي توان نتيجه جنبش شاخه هاي گوناگون اين سامانه هاي گسلي در پهنه هاي خشكي و آبي حوضه كاسپين جنوبي دانست. بر ‎پايه هندسه حوضه، گسله هاي پيشرونده به سوي شمال يا خاور و شيب كرانه اي، افزون‎بر بيش از 20 كيلومتر ستبراي نهشته اي نئوژن و كواترنري حوضه كاسپين جنوبي در انگاره اي با احتمال رخداد يك فعاليت لرزه اي (7m ≥) بر‎روي گسله خزر يا گسله آستارا يا يكي از شاخه هاي پيش‎رانده شمالي و خاوري آن‎ها به عنوان نزديك ترين گسله هاي جنبا به اين درياچه بزرگ رخداد گسلش هاي زمين لرزه اي و يا زمين لغزش هاي زيردريايي توانايي توليد مه موج در كرانه هاي پرشيب جنوبي را خواهند داشت. http://geology.saminatech.ir/ar/Article/Download/9343

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-71288322015321Evaluation of coastal geomorphologic change in northern coast of Persian Gulf from Kangan Port to Ziyarat Estuary using remote sensing and GIS ارزیابی تغییر و تحولات ژئومورفولوژیک سواحل شمال خلیج فارس از بندر کنگان تا خور زیارت با استفاده از تکنیک¬های سنجش از دور و GIS110faحسین تقوی علیداشدانشگاه آزاد اسلامی قزوین2015126Coastal geomorphological changes in the short-term and long-term are observable in all coastal areas. The changes occur to reach the balance in this region. Aware of these changes is very important to geomorphologists, environmental planners to help them to solve coastal problems. The purpose of this study is to assess the geomorphologic changes occurring in the region of coastal Bushehr Port Kangan place within the Ziarat estuary. In this study multi-temporal satellite images of Landsat were selected as the data base. The principal component analysis and fuzzy logic are used for monitoring and evaluating the geomorphological changes. Results of this research show that during the 21 year research period from 1986 to 2006 most important factor changing landforms and coastline in the region are changes water level of the Persian Gulf that cause to submerged about 46 square kilometers of the region's coastal zone land. The important part of this area is containing spits and low slope and delta. The result of this research can be used for infrastructure projects, port facilities, commercial and military activities. تغییر و تحولات ژئومورفولوژیکی سواحل در کوتاه مدت و بلند مدت در تمامی نواحی ساحلی قابل مشاهده می باشد. این تغییرات در جهت رسیدن این نواحی به مرز تعادل می باشد.آگاهی از این تغییرات می تواند برنامه ریزان محیطی به ویژه ژئومورفولوژیست ها را در حل مسائل و مشکلات ساحلی یاری دهد. هدف از این پژوهش ارزیابی تغییرات ژئومورفولوژیک رخ داده در گستره سواحل استان بوشهر و در بازه مکانی بندر کنگان تا خور زیارت می باشد. بدین منظور ابتدا اطلاعات مورد نیاز از نقشه‌های توپوگرافی، زمین‌شناسی، خاک‌شناسی و هیدرولوژی وارد پایگاه اطلاعاتی شده و سپس طبقه بندی شدند. در ادامه با استفاده از روش تحلیل مولفه های اصلی و منطق فازی، تغییرات ژئومورفولوژیکی منطقه مورد پایش، بررسی و تحلیل قرار گرفت. نتایج این تحقیق نشان می دهد که در طی 21 سال دوره آماری تحقیق از 2006-1986،تغییرات سطح آب خلیج فارس مهمترین عامل تغییر دهنده سواحل منطقه می باشد که خطوط ساحلی و لندفرم های منطقه را تحت تاثیر قرار داده است. به نحوی که در محدوده ساحلی منطقه مورد مطالعه 46 کیلومتر مربع از اراضی منطقه به زیر آب رفته است. این اراضی شامل محدوده وسیعی از دلتای رودخانه مند می باشد. این تحقیق می تواند در زمینه اجرای طرح های زیربنایی، تاسیسات بندری، تجاری و نظامی در منطقه مورد استفاده قرار گیرد. http://geology.saminatech.ir/ar/Article/Download/9344

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-71288322015321Occurrence of Celestite in Kalhur evaporatic Member of the Asmari Formation, Garah Chegha Mountain, Mehran, Ilam Provinceرخداد سلستيت در عضو تبخيري سازند آسماري، ارتفاعات گره چغا، صالح‎آباد مهران، ايلام110fa2015126The occurrence of celestite in Kalhur evaporitic member of the Asmari Formation in Garah Chegha Mountain, Saleh-Abad, Mehran in the province of Ilam is documented through a field work, thin section petrography, fluid inclusion, X-ray diffractometry and whole rock geochemistry studies. The celestite can only be observed in thin sections of the dark gray colored limestone with fine to medium size grain, dolomitic limestone and dolostone impregnated with bitumen. Polarized light microscopic study shows that celestite occurs mainly as disseminated or an aggregate of crystals and in terms of modal percentage varies from 1 to 15. The crystal shows a variety of textures including replacement, disseminate, aggregates, void filling, fracture and radial-fibrous textures. X-ray fluorescence analyses indicate that the celestite bearing rocks contain 1.65-12.99 wt.% SrO, 31.73-50.52 wt% CaO, 0.27-15.74 wt% MgO and 0.9-10.07 wt% SO3 respectively. Average minor element contents in the studied samples are: 1.2 wt% SiO2, 0.7 wt% Al2O3, 0.2 wt% Fe2O3, and 0.1 wt% Na2O. Normative mineral recalculation shows that the content of celestite in the studied samples varies from 2 to 23 wt% with an average grade of 8 wt%. Strontianite, considered as an alteration product of celestite, is only seen in two specimens, probably resulting from celestite replacing. The most abundant homogenization temperatures of fluid inclusions in celestite crystals fall between 164 and 184 °C and the majority of calculated salinity values are restricted to 8.5 - 9.5 wt% NaCl. Petrographic, mineralogical, fluid inclusion and geochemical analyses indicate that carbonate-hosted celestite is diagenetic in origin implying its formation during the dolomitization and transformation of probably aragonite to calcite and then to dolomite. In contrast, vein and veinlet celestite postdate diagenesis of carbonate rocks and may imply epigenetic origin. رخداد سلستيت در عضو تبخيري سازند آسماري در ارتفاعات گره چغا، صالح‎آباد مهران واقع در استان ايلام از طريق كار صحرايي، پتروگرافي مقاطع نازك سنگ، بررسي ميان‎بارهاي سيال، داده‎هاي پراش‎سنجي پرتوي ايكس و ژئوشيمي سنگ كل مورد بررسی قرار گرفت. سلستيت تنها در مقاطع نازك سنگ‎هاي خاكستري رنگ دانه ريز تا متوسط دانه آهکي، آهک دولوميتي و دولومیت حاوي بيتومين قابل مشاهده است. بررسي ميكروسكوپي سلستيت نشان مي‎دهد اين كاني عمدتاً به شكل تجمعات دانه‎اي و دانه پراكنده در سنگ ميزبان حضور دارد و به لحاظ فراوانی از 1 تا 15 درصد حجمی تغییر می‎کند. این کانی انواع مختلف بافت شامل بافت‎های جانشینی، پراکنده، دانه‎ای، پرکننده فضاهای خالی، رگه‎ای و سوزنی شعاعی را نشان می‎دهد. نتايج آناليز فلورسانس پرتوي‎ايكس نشان مي‎دهد سنگ‎هاي در بردارنده سلستيت، 65/1 تا 99/12 درصد وزني SrO، 73/31 تا 52/50 درصد وزني CaO، 27/0 تا 74/15 درصد وزني MgO، 9/0 تا 07/10 درصد وزني SO3دارند. ميانگين عناصر فرعي در نمونه‎هاي مورد مطالعه عبارتند از: 2/1 درصد وزني SiO2، 7/0 درصد وزني Al2O3، 2/0 درصد وزني Fe2O3 و 1/0 درصد وزنيNa2O است. محاسبه كاني نورماتيو نشان مي‎دهد محتوي سلستيت در نمونه‎هاي مورد مطالعه از 2 تا 23 درصد وزني و با ميانگين 8 درصد وزني در تغيير است. محتواي استرونسيانيت، محصول دگرساني سلستيت، تنها در دو نمونه مشاهده شد كه به احتمال زیاد حاصل جانشيني سلستيت است. بر پايه مطالعات ريز‎دماسنجي بيشترين فراواني همگن‎شدگي دمايي ميان‎بارهاي سيال اوليه در يك نمونه سلستيت بين 164 و 184 درجه سانتي‎گراد و بيشترين شوري محدود به مقادير 5/8 تا 5/9 درصد وزني كلريد سديم مي‎باشد. داده‎هاي پتروگرافي، كاني‎شناسي، ميان‎بارهاي سيال و ژئوشيمي اشاره بر اين دارد كه سلستيت در سنگ ميزبان كربناته از نظر منشاء دياژنتيك و به احتمال در طي دولوميتی شدن و تغيير شكل آراگونيت به كلسيت و سپس دولوميت تشكيل شده است. در حالي‎كه نوع رگه‎اي و رگچه‎اي بعد از دياژنز سنگ‎هاي كربناته تشکیل شده است و احتمالاً منشا اپي‎ژنتيك دارد. http://geology.saminatech.ir/ar/Article/Download/9345

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-71288322015321Assessment of interpretation methods to calculate aquifer transmissivity from single-well step drawdown aquifer testبررسی روش های تفسیر پمپاژ پله ای تک چاهی برای محاسبه قابلیت انتقال آبخوان110faفرهاد اسدیانپژوهشکده علوم ¬پایه کاربردی، جهاد دانشگاهیراحله هاتفيپژوهشکده علوم ¬پایه کاربردی، جهاد دانشگاهیبهروزاعتباریکارشناس ارشد هیدروژئولوژی ¬شرکت آب منطقه ای خراسان جنوبیبهزاد دلخواهيدانشجوی دکتری هیدروژئولوژی، دانشگاه شهید بهشتیکمالخداییاستادیار پژوهش، پژوهشکده علوم ¬پایه کاربردی، جهاد دانشگاهیعلی اکبرشهسواریپژوهشکده علوم ¬پایه کاربردی، جهاد دانشگاهی2015126<p>Since the measured well drawdowns in a single well test does not reflect the aquifer head loss and covering linear and nonlinear well losses, the calculations based on the observed head loss from a pumping well, cannot get a precise estimate of the hydrodynamic parameters of the aquifer. But when an inexpensive and rapid estimation of aquifer transmissivity is required, using the collected data from a single pumping well is amongst the attractive options. Several methods for estimating borehole loss components has been proposed by various researchers. In this study, methods proposed by Eden-Hazel, Hantush-Biershenk, Kasinow, Miller-Weber and Karami-Younger; suggesting to calculate well loss component (CQn) were assessed to determine the transmissivity of the aquifer using measured head losses from both the pumping well and the adjacent piezometer from some aquifer tests conducted on a number of exploration wells of Khorasan (Razavi and Southern) provinces. The calculated well loss components using Eden-Hazel, Hantush-Biershenk, Kasenow and Miller-Weber methods has a significant difference to the simulated well losses using piezometric data. Karami-Younger method has been able to calculate the CQn value more accurately, about 25% to the simulated value. However, an accurate CQn estimate did not necessarily concluded to an acceptable aquifer transmissivity calculation. In the other words, the results of implementation of this method is more sensitive in sediments with high permeability and lower well losses.</p><p>با توجه به اینکه افت اندازه گیری شده در آزمون هاي تک-چاهي و در چاه پمپاژ، منعکس کننده افت آبخوان نبوده و در برگیرنده مجموعه عوامل خطی و غیر خطی ایجاد کننده افت می باشد، محاسبات مبتنی بر افت مشاهده شده در چاه پمپاژ نمی تواند برآورد دقیقی از پارامترهای هیدرودینامیک آبخوان ارائه کند. ولي وقتي که يک تخمين ارزان و سريع از قابلیت انتقال آبخوان مورد نياز باشد، استفاده از داده های جمع آوری شده از پمپاژ تک چاهی جزو گزينه هاي جذاب به شمار مي آيند. روش های مختلفی برای برآورد مولفه های افت درون چاهی از سوی محققین مختلف پیشنهاد شده است. در این مطالعه با بررسی آزمونهای پمپاژ انجام شده بر روی تعدادی از چاه های اکتشافی استان خراسان رضوی و جنوبی و بکار گیری داده های اندازه گیری شده در چاه پمپاژ و پیزومتر مجاور، روشهای Eden-Hazel، Hantush-Biershenk، Kasinow، Miller-Weber و Karami-Younger برای محاسبه مولفه های افت در چاه و تصحیح داده های افت اندازه گیری شده در چاه پمپاژ (CQn ) برای محاسبه قابلیت انتقال آبخوان مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج حاصل از بکارگیری روش های غیر مستقیم Eden_Hazel، Hantush-Biershenk ، Kasenow و Miller-Weber اختلاف قابل توجهی با پارامتر های محاسبه شده به کمک داده های پیزومتری نشان می دهند. روش Karami-Younger در مجموع چاه های آنالیز شده قادر بوده تا مقدار CQn را بطور میانگین با اختلاف 25% محاسبه نماید. این در حالی است که دقت قابلیت انتقال برآورد شده به کمک تصحیح داده ها با یک افت چاه برآورد شده دقیق، لزوما به محاسبه مقدار قابلیت انتقال قابل قبول منجر نمی شود. حساسیت نتایج به نوع رسوبات خصوصاً در رسوبات با تراوایی زیاد که افت چاه در آنها کم می باشد و مقدار CQn چاه در مقایسه با BQ ناچیز می باشد بستگی دارد.</p>http://geology.saminatech.ir/ar/Article/Download/9346