مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-712872720131221Impact of Biotite alteration on the average anisotropy of magnetic susceptibility in the Boroujerd plutonic complex.تاثیر دگرسانی کانی بیوتیت بر روی ناهم¬سان¬گردی خودپذیری مغناطیسی میانگین در کمپلکس گرانیتوئیدی بروجرد110fa20151215
Boroujerd plutonic complex is one the deep and large complexes located in the structural zone of Sanandaj – Sirjan in west of Iran. It is mainly composed of granodiorite which are accompanied with small quartzdiorite and monzogranitie stocks. Average magnetic anisotropy parameters were studied by using AMS studies. Anisotropy of Magnetic susceptibility data analysis on 95 stations of the Boroujerd region Rocks was compared by means of Biotite alteration. The average magnitude of magnetic susceptibility is between 14 and 921 µSI. The results show that the relation between alteration of Biotite and Km parameter is inverse. It means that, wherever in Boroujerd granotoid complex the intensity of alteration of mineral Biotite is high, the amount of Km parameter decreases. Finally considering the Km data classification results determines that Boroujerd plutonic complex are paramagnetic rock. Also according to previous studies, we can say that the range of values of the average anisotropy of magnetic sensibility in Northern Sanandaj – Sirjan zone is 200 µSI, so all Granitoid complexes in the Northern Sanandaj – Sirjan zone are Paramagnetism. Finally we can say that all Granitoid complexes set in the Northern Sanandaj – Sirjan zone, there are an inverse between the amount of Biotite alteration with anisotropy of magnetic sensibility. In other words, anywhere all Granitoid complexes are located in the Northern Sanandaj – Sirjan zone, if Biotite alteration is increased anisotropy of magnetic sensibility is reduced.
کمپلکس گرانيتوئيدي بروجرد یکی از بزرگ ترین کمپلکس های نفوذی در پهنه ساختاری سنندج- سیرجان در غرب ایران است. واحد اصلی سنگ شناسی آن گرانودیوریت است که به وسیله استوک های کوچک کوارتزدیوریتی و مونزوگرانیتی قطع می گردد. در این پژوهش با استفاده از مطالعات ناهم سان گردی قابلیت مغناطیس شدگی، پارامتر ناهم سان گردی خودپذیری مغناطیسی میانگین بررسی شد. داده های ناهم سان گردی خودپذیری مغناطیسی میانگین در تعداد 95 نمونه از واحدهای سنگی مختلف کمپلکس بروجرد، با میزان دگرسانی کانی بیوتیت در مقطع نازک مربوط به این ایستگاه ها با هم مقایسه و تحلیل شد. نتایج حاصل نشان می دهد که مقادیر ناهم سان گردی قابلیت مغناطیس شدگی، SIµ 14 تا SIµ 921 است. همچنین مشخص شد که بین شدت دگرسانی کانی بیوتیت و ناهم سان گردی خودپذیری مغناطیسی میانگین رابطه عکس برقرار است. داده های ناهم سان گردی قابلیت مغناطیس شدگی مشخص می کند که کمپلکس گرانیتوئیدی بروجرد جزء سنگ-های پارامغناطیس بوده و در گرانیت های سری ایلمنیتی ایشی هارا قرار می گیرد. همچنین با استناد به مطالعات قبلی می توان گفت که دامنه تغییرات مقادیر ناهم سان گردی مغناطیسی میانگین در پهنه سنندج- سیرجان شمالی حدوداً SIµ 200 است و بنابراین کمپلکس های گرانیتوئیدی پهنه سنندج- سیرجان شمالی از لحاظ مغناطیسی، پارامغناطیس می باشند. در نهایت می توان گفت که در همه کمپلکس های گرانیتوئیدی پهنه سنندج- سیرجان شمالی بین شدت دگرسانی کانی بیوتیت و ناهم سان گردی مغناطیسی میانگین رابطه عکس برقرار است. یعنی در هر جایی از کمپلکس های گرانیتوئیدی پهنه سنندج- سیرجان شمالی که شدت دگرسانی کانی بیوتیت بالا رفته باشد، احتمالاً مقدار ناهم سان گردی مغناطیسی میانگین کاهش یافته است.
http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9380مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-712872720131221Investigation of source region properties of alkaline basic rocks in the base of Shemshak Formation in the eastern Alborz zoneبررسی خصوصیات ناحیه منشأ سنگ¬های آلکالن بازیک قاعده سازند شمشک در البرز شرقی110fa حبیب قاسمیر دانشکده علوم زمین، دانشگاه شاهرود، ش20151215
The alkaline basic rocks in the base of Shemshak Formation scattered mainly as intrusive and occasionally as extrusive, in some areas of the eastern Alborz zone. Their petrological compositions range from olivine gabbro to monzonite in intrusives and are olivine basalt in extrusives. Intracontinental settings of these rocks have been confirmed in various tectonomagmatic diagrams. Geochemical and petrogenetical investigations show the magma forming of these rocks, originated from 10-15 percentages partial melting of an enriched subcontinental lithospheric mantle source with garnet-lherzolitic composition. This alkaline magma has been formed at 25-30 kbar pressures in 90-100 km depths and contaminated by continental rocks in small amounts, during rising and emplacement.
سنگ های آلکالن بازیک قاعده سازند شمشک، عمدتاً به شکل نفوذی و گاهی خروجی، در محدوده استان سمنان و به صورت پراکنده در بخش های مختلف زون البرز شرقی حضور دارند. ترکیب سنگ شناسی آن ها در نمونه های نفوذی، از الیوین گابرو تا مونزونیت و در نمونه های خروجی، الیوین بازالت است. جایگاه درون ورقه قاره ای تشکیل این سنگ ها در نمودارهای تکتونوماگمایی مختلف به تأیید رسیده است. همچنین بررسی های ژئوشیمیایی و پتروژنتیکی، از نشأت گیری ماگمای والد این سنگ ها از ذوب بخشی10 تا 15 درصدی یک منبع گوشته ای غنی شده زیر لیتوسفر قاره ای با ترکیب گارنت لرزولیت حکایت دارند. ماگمای آلکالن مذکور در فشارهای بیش از 30-25 کیلوبار و از اعماق 100-90 کیلومتری منشأ گرفته و در حین صعود و جایگزینی، توسط سنگ های پوسته قاره ای، متحمل آلایش پوسته ای اندکی شده است.
http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9381مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-712872720131221Geochemical Studies of Stable Isotopes (Carbon and Oxygen) in Mahallat Travertine Deposits (South East Arak)مطالعات ژئوشیمیایی ایزوتوپ پایدار کربن و اکسیژن در نهشته های تراورتن محلات (جنوب شرق اراک)110faلیلا صالحیزمین شناسی اقتصادی، گروه زمین¬شناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی20151215
Fresh water carbonates are different in geochemical characteristics, especially in isotopic geochemical characteristics. Stable carbon and oxygen isotopes of carbonates such as travertine is one of the most important methods of study. Mahallat area with large travertine deposits, is talented to geochemical studies. this area is located in the southeast of Arak and this is a part of central Iran structural zone. Based on stable isotope studies, there are two types of travertine: thermogene and meteogene types. Thermogene C-isotope composition range between -4 ‰ and 8 ‰. However, δ13C value for meteogene type range between -11 ‰ and 0 ‰. Mahallat area travertine C-isotope composition range between 1.69 ‰ and 9.70 ‰ which indicate thermogene type. In addition, Another way to distinguish the type of travertine, is determination of carbon dioxide source. Low values of 〖〖δ^13 C〗_( CO)〗_2 imply to thermogene type and 〖〖δ^13 C〗_( CO)〗_2 Mahallat area travertine show -8.47‰ and this confirm thermogene type for these deposits. Also, water temperature during the travertine precipitation can calculate by oxygen isotope study. The temperature in Abegarm travertine is 43°C which it is evidence for thermogene type.
کربنات های آب شیرین از نظر ویژگی های ژئوشیمیایی به خصوص ویژگی های ژئوشیمی ایزوتوپی با یکدیگر متفاوت هستند. مطالعه ایزوتوپ های پایدار کربن و اکسیژن یکی از مهم ترین روش های مطالعاتی کربنات ها از جمله تراورتن است. محدوده محلات با داشتن ذخایر عظیم تراورتن بستر چنین مطالعاتی را فراهم می سازد. این منطقه بخشی از پهنه ساختاری ایران مرکزی است. قدیمی ترین واحدهای سنگی منطقه، سازند سلطانیه و جوان ترین آن ها، نهشته های تراورتن است. این نهشته ها با اشکال تپه ای در اطراف محلات برون زد داشته و معادن متعددی را تشکیل می دهند. بر اساس مطالعات ایزوتوپ پایدار اکسیژن و کربن، سنگ های تراورتن به دو دسته تقسیم می شوند: تراورتن های نوع ترموژن و نوع متئوژن. دامنه تغییرات مقادیر ایزوتوپ کربن13 تراورتن های ترموژن از ‰ 4- تا ‰ 8+ متغیر است و تراورتن های متئوژن دارای دامنه تغییرات δ13C (VPDB) از ‰ 0 تا ‰ 11- می باشند. در نمونه های تراورتن محلات، این دامنه بین ‰ 69/1 تا ‰ 70/9 قرار می گیرد که نشان دهنده تراورتن های ترموژن است. به علاوه، راه دیگری که می توان نوع نهشته های تراورتن را از هم تفکیک کرد، تعیین منشا دی اکسید کربن است. به طوری که مقادیر پایین 〖〖δ^13 C〗_( CO)〗_2 آبی که در زمان ته نشست تراورتن وجود داشته است، دلالت بر ترموژن بودن تراورتن دارد. در این منطقه 〖〖δ^13 C〗_( CO)〗_2 برابر با ‰ 47/8- است که ترموژن بودن این نهشته ها را تایید می کند. همچنین با استفاده از ایزوتوپ اکسیژن 18 دمای آب در زمان نهشت سنگ های تراورتن تعیین می شود. دمای نهشت تراورتن آبگرم محلات، 43 درجه سانتیگراد محاسبه شده است. این دما، شاهدی بر ترموژن بودن این نهشته است.
http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9382مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-712872720131221Poly-deformation and fabrics in the Shurow metamorphic complex, west Sirjanچنددگرریختی و شواهد فابريکي آنها در سنگهای دگرگونی کمپلکس شورو، باختر سیرجان110fa20151215
Three deformation and two metamorphic phases are examined in the Shurow metamorphic complex located in SE of the Sanandaj-Sirjan zone. All deformation and metamorphic phases are produced during post-middle Jurassic and are studied in three areas of Chah Gaz, Chah Anjir and Dochah Zahra based on trends of the second generation map-scale folds. The first generation of folds are NW and SE shallowly to moderately plunging isoclinal folds associated with continuous axial plane foliation, shallowly-moderately dipping to NE. The second generation of folds are NE and SW shallowly plunging open to close folds associated with axial plane crenulation foliation, steeply dipping to N and S. A NE -SW trending vertical compositional foliation is also developed in Cah Gaz metamorphic rocks. Local dextral strike-slip ductile shear zones are generated sub-parallel to the compositional foliation. Muscovite is crystalized along the axial plane foliations of the first and second generation of folds indicating low T & P green-schist facies condition. The third generation of folds are upright NW shallowly (Chah Anjir area) moderately (Chah Gaz area) plunging folds. The first deformation phase in Dochah Zahra area is identified by E -W oriented ductile shear zones, including syn-tectonic granite intrusion that are folded along the stretching lineation by NW-SE shal plunging folds containing moderately to steeply dipping axial plane foliation.
مجموعه دگرگونی شورو، واقع در بخش جنوب خاوری پهنه سنندج- سیرجان، سه گامه دگرریختی اصلی و دو گامه دگرگونی را متحمل گردیده است که همگی پس از ژوراسیک میانی رخ داده اند. این مجموعه به بخشهاي چاهگز، چاهانجیر، چاهقند و دوچاهزهرا تقسیم شده است. دگرریختی گامه اول در مناطق چاهگز و چاهانجیر، در بردارنده چينهای یال موازی دارای میل کم تا متوسط رو به شمال باختر- جنوب خاور و برگوارگی پیوسته سطحمحوری دارای شیب کم تا متوسط رو به شمال خاوري می باشد. چينهای محصول دگرریختی گامه دوم، باز تا بسته بوده، میل کم رو به شمال خاور- جنوب باختر داشته و برگوارگی کنگره ای سطح محوری آنها شیب زیاد به سوی شمال و جنوب دارد. برگوارگی ترکیبی گامه دوم، قائم بوده، راستای شمال خاور- جنوب باختر داشته و به موازات آن در واحدهای شیستی ناحیه چاه گز، پهنه های برشی محلی راستالغز راستگرد توسعه یافته اند. برگوارگی سطح محوری چينهای مراحل اول و دوم با تبلور و آرایش بلورهای مسکویت مشخص شده و شرایط دما- فشار پائین رخساره شیست سبز را نشان می دهند. در دگرریختی گامه سوم، چينها ایستاده و داراي میل کم (در ناحیه چاهانجیر) تا متوسط (در ناحیه چاهگز) رو به شمال باختر هستند. در منطقه دوچاهزهرا، دگرریختی گامه اول به دو بخش قابل تفکیک است: گامه نخست با فعالیت پهنه های برشی شکلپذیر راستالغز با راستای کلی خاوری- باختری و جايگيري هم زمان گرانیت دوچاهزهرا مشخص می شود. در گامه دوم، چينهای دارای محور با میل کم رو به شمال باختر و جنوب خاور با سطوح محوری دارای شیب متوسط رو به جنوب تا قائم تشکیل شده و پهنه های برشی شکلپذیر را با محور موازی با خطواره کششی چین می دهند.
http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9383مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-712872720131221Reconstruction of The sedimentary environment of siliciclastic – carbonate sediments of Amiran Formation (Upper Cretaceous – Paleocene) in SW Lorestanبازسازی محیط رسوبی رسوبات سیلیسی آواری – کربناته سازند امیران (کرتاسه بالایی – پالئوسن) در جنوب غرب لرستان110fa20151215
Amiran Formation (Upper Cretaceous-Paleocene) has an excellent exposure in the Lurestan Province in the Zagros basin. In order to interpret depositional environment of this interval, two stratigraphic sections (type and Pirshamsedin section) were measured and sampled. The thicknesses are 890 and 920 in the two sections, respectively. The lower boundeary of Amiran Formation at the type section is sharp with Gurpi Formation and Upper boundeary is gradual with Talezang Formation.This formation is composed of Lithofacies conglomerate, sandstone, mud rocks, and carbonates. Amiran Formation in the study area is composed of two units, Carbonate (in the basal and upper parts) and Siliciclastic facies (in the middle and upper parts). Based on petrographic studies, 8 Silisiclastic petrofacies and 18 carbonate microfacies have been identified. The carbonate microfacies are deposited in 3 facies belts including open marine, barrier and Lagoon in a carbonate ramp. Most of the identified Rudists in this formation are elevator, horizontal and individual types constratal fabric and are usually present in the lagoonal deposits. Based on Dictyoptychus genera, especially Luftusia general, Maastrichtian age is suggested for this unit. Siliciclastic rocks in this formation include of shale, siltstone, calclithite, lithic wacke, chert arenite and ortho-micro conglomerate petrofacies. Based on The petrography and present of The sedimentary structures such as gradded-beds, Bouma sequence etc. they are deposited by turbidity The currents in the slope and sub marine fans.
سازند اميران به سن کرتاسه بالایی – پالئوسن در منطقه لرستان حوضه زاگرس گسترش دارد. به منظور مطالعه محیط رسوبی سازند امیران در ناحیه لرستان، دو برش چینه شناسی (برش نمونه و پیرشمس الدین) اندازه گیری و نمونه برداری شده است. ضخامت این دو برش به ترتیب 890 و 920 متر است. مرز زیرین این سازند در برش نمونه با سازند گورپی مشخص و مرز بالایی آن با سازند تله زنگ تدریجی است. این سازند شامل مجموعه ای از لیتوفاسیس کنگلومرا، ماسه سنگ، گل سنگ و سنگ های کربناته است. سازند امیران در منطقه مورد مطالعه از دو واحد، رخساره كربناته (در واحدهاي قاعدهاي و بالايي) و رخساره آواري (در واحدهاي میانی و بالايي) تشكيل شده است. بر اساس مـطالعات پتروگــرافي، سنگ های سیلیسی آواری به 8 رخساره و سنگ های کربناته به 18 ميکروفاسيس تفکیک شده اند. میکروفاسیس های کربناته در 3 کمربند رخساره اي دریای باز، سد و لاگون و در يک پلاتفرم از نوع سکو ته نشين شده اند. بيشتر روديست هاي شناسایی شده اين سازند، به صورت بالارونده، افقی و انفرادي با فابريک کانستراتال بوده که در رسوبات مربوط به محيط لاگون وجود دارند. با توجه به جنس های Dictyoptychus و به ویژه Luftusia، سن ماستریشتین برای این واحد سنگی پیشنهاد می شود. سنگ های سیلیسی آواري این سازند شامل پتروفاسیس های شیل، سیلتستون، كالك ليتايت، ليتيک وک، چرت-آرنايت و ارتو ميکروکنگلومرا است. بر اساس مطالعات پتروگرافی و وجود ساخت های رسوبی مانند طبقه بندی تدریجی، توالی بوما و ...، این رسوبات تحت جریان های آشفته در محیط شیب دار و مخروط های زیر دریایی برجای گذاشته شده اند.
http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9384مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-712872720131221Petrography, geochemistry and tectonic setting of the Kuh Gabbri granitoide, Rafsanjan, پتروگرافی، زمین¬شیمی و خاستگاه گرانیتوئید کوه گبری رفسنجان110fa20151215
The Kuh-Gabbri granitoid is located at 42 Km east of Rafsanjan in Kerman provinc. This region is small part of Urumieh- Dokhtar magmatic belt of Iran. Intrusive of two granitoid stocks into upper Crataceous limestone and lower Paleocene polygenetic conglomerate, produced contact metamorphism. These rocks contain major minerals such as Quartz, Alkali feldspar and Plagioclase; minor minerals as Biotite, Zircon and Opaque. The SiO2 contents range from 75.57 to 76.83 wt%. The majority of the Kuh-e- Gabbri rocks show similar patterns in the trace element plot normalized to primitive mantle and condrite. These rocks are generally enriched in Rb and Th, and depleted in Ba, Sr and Eu. Condrite- normalized REE patterns are moderately LREE enriched white pronounced negative Eu anomalies. The Nb anomaly implies a crustal component. Moreover all data belong to the within- plate granite fild in the tectonic discrimination diagram and those are I- type granite. Felid, petro raphic and geochemical characteristics suggest magmatic origin and crustal source rock under low pressure conditions. Petro raphic and chemical variations were mainly the result of fractional crystallization.
گرانیتوئید کوه گبری در 42 کیلومتری شرق رفسنجان استان کرمان، در زون ساختاری ارومیه- دختر قرار گرفته است. نفوذ دو استوک گرانیتوئیدی کوه گبری به درون سنگ های آهکی کرتاسه و کنگلومرای پالئوسن منجر به دگرگونی مجاورتی گردیده است. این سنگ ها اساساً دارای کانی های اصلی کوارتز، آلکالی فلدسپار و پلاژیوکلاز و کانی های فرعی مانند بیوتیت، زیرکن و کانی های اپک می باشند. براساس داده ها و نمودارهای ژئوشیمیایی، مقدار درصد وزنی SiO2 نمونه های مورد مطالعه بین 57/75 تا 83/76 تغییر می کند. نمودارهای عنکبوتی هنجار شده نمونه های گرانیتوئید کوه گبری نسبت به مقادیر گوشته اولیه و کندریتبیانگر غنی شدگی Rb و Th و تهی شدگی Eu و Sr می باشد. بعلاوه نمونه های گرانیتوئیدی منطقه از عناصر LREE غنی شده هستند. بی هنجاری منفی Nb نشان دهنده منشا پوسته ای گرانیتوئید کوه گبری می باشد. براساس داده ها و نمودارهای ژئوشیمیایی، گرانیتوئیدهای کوه گبری از نوع I بوده و به سمت نوع A تمایل نشان می دهند و در موقعیت زمین ساختاری هم زمان تا بعد از کوهزایی قرار می گیرند. شواهد صحرایی، مشاهدات پتروگرافی و ویژگی های ژئوشیمیایی تأیید کننده یک منشا ماگمای پوسته ای در شرایط فشار کم می باشند. تغییرات شیمیایی و مشاهدات پتروگرافی اساساً به دلیل تبلور تفریقی ماگمای منشأ می باشند.
http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9385مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-712872720131221Origin and tectonic environtment of Tertiary volcanic rocks of Damash area in Guilan province(North of Iran)منشاء و محیط تکتونیکی سنگهای آتشفشانی ترسیر داماش گیلان(شمال ایران)110faمحمد حسینمختاریدانشگاه یزد20151215
Tertiary volcanic rocks of Damash area have outcraps about 70km for from east of Roudbar in Guilan province. From geochemical Point of view negative anomaly of P, Ba,Zr ,Ti ,Ta ,Nb and positive anomaly of K,Th,Pb,Rb indicate crustal contamination.
The ratios of (Tb/Yb)N,Nb/Yb,Zr/Yb,Zr/Y,Zr/Nb,Y/Nb show that the MORB-like depleted mantle source with Spinel Facies. Study of the rang of incompatible elements pattern and compare with the crustal data range and incompatible elements ratios show that the volcanic rocks have been concerned to intra-continental rift magmatism wich are contaminated with continental crust. As a result of the crustal contamination, the original geochemical properties of the volcanic rocks were changed untruthly subduction zones geochemical features.
سنگ های آتشفشانی ترسیر داماش در 70 کیلومتری شرق رودبار در استان گیلان برون زد دارند. از نظر ژئوشیمیایی آنومالی های منفی P ,Ba ,Zr ,Ti ,Ta ,Nb و آنومالی های مثبت K ,Th ,Pb ,Rb از شاخصه های آلودگی پوسته ای این سنگ ها هستند. نسبت های (Tb/Yb)N ,Nb/Yb ,Zr/Yb ,Zr/Y ,Zr/Nb ,Y/Nb نشانة نشأت گیری ماگما از گوشتة تهی شده منبع مورب با رخساره اسپینل دارد. مطالعه بر روی روند الگوی عناصر ناسازگار و مقایسه آن ها با مقادیر پوستة قاره ای و نسبت های عناصر کمیاب ناسازگار بیانگر آن است که سنگ های آتشفشانی منطقه در ارتباط با ماگماتیسم مناطق ریفتی درون قاره ای بوده که با سنگ های پوستة قاره ای آلایش یافته اند. در اثر آلایش پوسته ای، خصوصیات ژئوشیمیایی اولیه این بازالت ها تغییر کرده است به نحوی که خصوصیات مناطق فرورانش را به صورت کاذب نشان می دهند.
http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9386