مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-71288302014921Structural analysis of elevated Sabzkuh syncline in High Zagrosتحليل ساختاري ناوديس بالاآمده سبزكوه در زاگرس مرتفع110faیاسرنریمانیمدرساصغرضرابیدانشگاه اصفهانالهاماسدی مهماندوستیدانشگاه خوارزمی20151215High Zagros zone located in the northeast of Zagros Fold-Thrust Belt and comprises of NW-trending thrust faults. In Sabzkuh area, these thrust faults as forethrust and backthrust have accompanied with positive and negative triangle zones. These zones cause formation of the elevated Sabzkuh syncline on the hanging wall of the Dopoulan and Solaghan-Avardegan Fault as well as the Choghakhor embayment at footwalls of the Main Zagros and Solaghan-Avardegan faults. The horizontal bedding in the Ilam-Sarvak formations in the main faults footwall can be used as an evidence for the formation of the embayment. The elevated Sabzkuh syncline is associated with accommodation of limb wedge thrusts on the fold limbs. These structures show complexity of thrust faults geometry in the high Zagros and imply their initiation from the detachment horizons within the Lower Paleozoic/Hormoz Formation. كمربند زاگرس مرتفع بخش شمال خاوري كمربند چين خورده-رانده زاگرس است و عمدتا ازگسلهای راندگي باراستاي شمال باختر-جنوب خاور تشکیل شده است.در ناحيه سبزكوه گسترش گسل های راندگي به صورت پيش راندگي ها و پس راندگي هابا توسعه پهنه هاي سه گوش منفی و مثبتهمراه شده و موجب بالاآمدگی ناوديس سبزكوه در فراديواره گسل های دوپلان و آوردگان-سولقان و فروافتادگي چغاخور در فروديواره گسل-های اصلي زاگرس و آوردگان-سولقان گردیده است. افقی بودن سازند های ایلام-سروک در فروديواره گسل-های اصلي زاگرس و آوردگان-سولقان شاهدی بر توسعه چنین ساختارهایی است. بالا آمدگی ناودیس سبزکوه با توسعه راندگی های همراه با چین به صورت راندگی گوه ای پهلویی همراه بوده است. توسعه چنین ساختارهایی مبین منشا گرفتن گسل های یادشده از افق هایجدایشی پالئوزوئیکسازند هرمز است. http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9355

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-71288302014921Seismic hazard assessment of the city of Khoy using deterministic and probabilistic seismic hazard analysis approachesارزیابی خطر زمین¬لرزه و تحلیل ریسک زلزله در شهر خوی با استفاده از روش¬های قطعی و احتمالی110faنسیمرحمانیشرکت متنعلیرضا عباسفام 20151215Construction of new cities or development of old towns in an area requires geological and geophysical (seismic) studies. The city of Khoy is one of the developing cities that have to be study. Therefore, the Deterministic and Probabilistic Seismic Hazard Analysis (DSHA and PSHA) approaches have been used to assess seismic hazards and earthquake risk in the city. For this purpose, analyses have been carried out considering historic and instrumented earthquakes, geologic and seismotectonic parameters of the region covering a radius of 100 km with the city of Khoy in the center. Therefore, the main faults and fault zones in the study area were studied and length and distance of each fault from the center of the city of Khoy was calculated. At the next step, the Maximum Credible Earthquake (MCE) and Peak Ground Acceleration (PGA) have been measured using both DSHA and PSHA approaches and also equations presented by different researchers. DSHA Results show that the MCE and PGA values are 6.5 and 0.31g, respectively. PSHA results indicated that the MCE evaluated value is 6.1 for a 0.64 probability in a 50-years period. The period of this earthquake is 110 years and its probability will be 0.009 per a year. The occurrence probability of earthquakes with magnitude equal or greater than 7.1 is 10% and for earthquakes with magnitude equal or greater than 6.3 is 50% for the study area. احداث شهرهای جدید یا توسعه شهرهای قدیمی در هر منطقه نیازمند مطالعات زمین شناسی و لرزه خیزی می باشد. شهرستان خوی نیز یکی از شهرستان های در حال توسعه است که انجام این مطالعات برای آن ضروری به نظر می رسد. به همین دلیل، در این پژوهش لرزه خیزی و ریسک زلزله در این شهر به روش های قطعی و احتمالی تعیین گردیده و نتایج حاصل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و با یکدیگر مقایسه شده اند. برای این منظور، ابتدا چشمه های لرزه زا و گسل های موجود در درون شهر و مناطق پیرامون آن به شعاع حدود 100 کیلومتر مورد شناسایی و مطالعه قرار گرفته اند و مشخصات آن ها نظیر طول، جهت یابی و فاصله آن ها تا مرکز شهر تعیین گردیده است. سپس بزرگترین زلزله قابل انتظار و شتاب بیشینه حرکت زمین به علت فعالیت این گسل ها با استفاده از دو روش قطعی و احتمالی محاسبه شده است.در این شهرستاناحتمال وقوع زمین لرزه هایی با بزرگای حدود 5/6 ریشتر و بزرگتر در مقیاس امواج درونی زمین وجود دارد که در این صورت شتاب بیشینه حرکت زمین در این شهر به علت فعالیت احتمالی این گسل ها ممکن است حداکثر به g31/0 نیز برسد. همچنین خطر وقوع زمین لرزه های با بزرگای بیشتر از 1/6 ریشتر، با احتمال 64 درصد وجود دارد. در این صورت دوره بازگشت آن ها 110 سال است و احتمال وقوع سالیانه این زمین لرزه ها در حدود 009/0 می باشد. احتمال وقوع زمین لرزه های با بزرگای بیشتر از 1/7 ریشتر، 10 درصد و برای زمین-لرزه های بزرگتر از 3/6 ریشتر، 50 درصد ارزیابی شده است. http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9356

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-71288302014921 Determination of stress state and tectonic regime changes in the brittle structures of Chah Yusuf Mountain (East of Gonabad)تعیین وضعیت تنش و تغییرات رژیم تکتونیکی در ساختارهای شکننده ارتفاعات چاه یوسف (شرق گناباد)110faفرهاد زارعی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهدفرزین قائمیفرخ قائمی20151215In this study, structural elements, such as faults and fractures and their formation mechanisms and relationships with tectonic regime of Chah Yusuf Mountain in East of Gonabad city have been recognized and discussed. Their relation with regional fractures, based on data’s from satellite image process and field data, is also shown. Major faults in this area were identified by using fault plain features such as striations, stretching vein and cumulative steps of minerals that helped us to determine fault mechanisms. In general, faults were oriented in three main directions: 1) Reversed faulting along N90-120˚, 2) Right lateral strike –slip faults along N140-160˚ and 3) Normal faults along N0-15˚. Based on the obtained data and using the inversion method, the orientation of the principal stress axes (σ1، σ2 and σ3) and the ratio of the principal stress differences R in the studied area were analyzed. The results showed two different tectonic regimes in the formation of regional structures: 1) Compressive tectonic regime, major stress along NNE-SSW, which generated structures of folds and reversed faults. 2) Shear tectonic regime, compressive stress along NE_SW and tensile stress line NW-SE, which generated structures such as strike-slip faults, normal faults, vein and tensile fracture. So, the major stress direction in this region is NNE-SSW, which shows its relation to the Late Cenozoic Arabia –Eurasia oblique continental collision. ارتفاعات چاه یوسف در خاور شهرستان گناباد بر اساس عناصر زمین‌ساختی مانند گسل‌ها و شکستگی‌ها شناسایی شد و سازوکار هر یک و ارتباط آن‌ها با رژیم زمین‌ساختی ایجادکننده موردبررسی قرار گرفت و نقشه شکستگی‌های منطقه بر اساس داده‌های حاصل از پردازش تصاویر ماهواره‌ای و برداشت‌های صحرایی به تصویر درآمد. گسل‌های مهم منطقه با استفاده از مشخصه‌های صفحه گسلی مانند خش‌لغز ها، رگه‌های کششی و پله‌های تجمعی کانی‌ها شناسایی و به کمک آن‌ها سازوکار گسل‌ها مشخص گردید. درمجموع گسل‌های منطقه در سه راستای اصلی جهت‌یابی شدند: 1) گسلش معکوس در راستای N90-120°، 2) گسل‌های راستالغز راست‌گرد با راستای N140-160° و 3) گسل‌های نرمال در راستای N0-15° هستند. بر مبنای داده‌های به‌دست‌آمده و با استفاده از برنامه رایانه‌ای به روش برگشتی، جهت‌گیری محورهای اصلی تنش (σ1،σ2وσ3) و نرخ اختلاف تنش‌های اصلی R در گستره موردمطالعه تحلیل شد. نتایج حاصل، دو رژیم زمین‌ساختی متفاوت را در شکل‌گیری ساختارهای منطقه مشخص می‌کند: 1) رژیم زمین‌ساختی فشارشی؛ راستای اعمال تنش بیشینه NNE-SSW که چین‌ها و گسل‌های معکوس را ایجاد کرده است و 2) رژیم زمین‌ساختی برشی؛ راستای اعمال تنش فشاری NE-SW و تنش کششی در راستای NW-SEکه گسل‌های راستالغز، نرمال، رگه‌ها و درزهای کششی را به وجود آورده است. بر این اساس جهت تنش بیشینه وارد بر منطقه NNE-SSW است که ناشی از برخورد مورب اواخر سنوزوئیک صفحات عربستان- اوراسیا است.   http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9357

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-71288302014921Geochemistry and origin of orogenic gold in Qolqoleh area, Kurdistan: using fluid inclusion and stable isotope methodsزمین شیمی و خاستگاه طلای کوهزایی منطقه قلقله کردستان، با استفاده از مطالعات میانبارهای سیال و ایزوتوپ‌های پایدار110faبتول تقی پورمحمد علی مکی زادهفرهاد احمدنژاد بخش علوم زمین - دانشکده علوم - دانشگاه شیراز 20151215The Qolqoleh gold deposit is located in the northwestern part of the Sanandaj–Sirjan metamorphic belt, about 50 km south-west of Saqqez. The rocks in the vicinity of the Qolqoleh deposit consist predominantly of Mesozoic volcano-sedimentary sequences of phyllite, meta-limestone, cholorite- sericite schist, metavolcanic and granitic intrusive rocks that have undergone greenschist facies metamorphism. Geochemical studies indicate that gold mineralization occur in the sulfide-quartz veins. Based on the number of phases present at room temperature and their microthermometric behavior, three fluid inclusion types were recognized: type I mono phase aqueous inclusions, type II two-phase aqueous inclusions (aqueous + vapor), that based on Th could be subdivided into two groups: type IIa show salinities of 5–13 wt.% NaCl equivalent and Th-tot of 205 to 255 °C. Type IIb with salinities of 15–19 wt.% NaCl equivalent and Th-tot of 335 to 385 C. Type III three-phase shows carbonic–aqueous inclusions (aqueous–LCO2–VCO2) with salinities of 9–13 wt.% NaCl equivalent and Th-tot of 345–385 °C. Furthermore, the mean values of density of ore-forming fluids, pressure and depth of mineralization are 0.79-0.93 gr/cm3, 2 Kbar and 7 Km respectively. On the basis of these data, the Qolqoleh gold deposit is categorized in meso zonal orogenic gold deposit. The δ_0^18 values of the ore-forming fluids are in the range of 7.2‰ to 8‰ and the D values are from -35.27‰ to -40.23‰, which indicate a source of deep-originated metamorphic water that is partially mixed with shallow meteoric water. The change of tectonic regime from compressional to extensional in association with the continuously increasing geothermal gradient, results in remobilization of large amounts of metamorphic fluids. Mixing of ascending orogenic drive fluids with descending meteoric fluids led to deposition of gold by sulfide minerals. رخداد طلای قلقله، در بخش شمال غربی کمربند دگرگونی سنندج- سیرجان و در 50 کیلومتری جنوب غربی سقز واقع شده است. مجموعه واحدهای سنگی رخنمون یافته در منطقه شامل آتشفشانی های دگرگون شده اسیدی، کلریت- سریسیت شیست، سنگ آهک‌های دگرگون شده و توده های نفوذی به سن مزوزوئیک می باشد که بخش غالب زمین‌شناسی منطقه را تشکیل می‌دهند. این مجموعه تحت تاثیر فازهای دگرگونی حاکم بر زون زمین ساختی سنندج - سیرجان دگرریخت شده و در طی آن کانه زایی طلا شکل گرفته است. بررسی‌های زمین شیمیایی نشان داده است که کانه زایی طلا در رگه‌های کوارتز- سولفید رخ داده است. به منظور تعیین خاستگاه طلا در منطقه قلقله، مطالعات ریزدماسنجی و ایزوتوپ‌های پایدار بر روی رگه‌های کوارتزی همراه با کانه زایی و رگه‌های کوارتزی فاقد کانه زایی صورت گرفته است. بر اساس نوع و درصد فازهای موجود در میانبارهای سیال و رفتار ریزدماسنجی آن‌ها، سه نوع میانبار سیال در ذخیره معدنی قلقله تشخیص داده شده است: نوع اول (I) میانبارهای تک فازه آبگین؛ نوع دوم (II) میانبارهای دو فازه آبگین (L+V)، که از نظر دمای همگن شدن در دو گروه جای می گیرند: گروه اول با دمای همگن شدن 205 تا 255 درجه سانتی گراد و درجه شوری شوری معادل 5 تا 13 درصد وزنی نمک طعام و گروه دوم با دمای همگن شدن 335 تا 385 درجه سانتی گراد و درجه شوری معادل 15 تا 19 درصد وزنی نمک طعام؛ نوع سوم (III) میانبارهای سه فازه کربنی- آبگینبا دمای همگن شدن 345 تا 385 درجه سانتی گراد و درجه شوری معادل 9 تا 13 درصد وزنی نمک طعام. همچنین چگالی سیال کانه دار، فشار و عمق کانه زایی به ترتیب برابر 79/0 تا 96/0 گرم بر سانتیمتر مکعب، 2 کیلوبار و 7 کیلومتر می‌باشد که نشان دهنده محیط تشکیل میان پوسته‌ای برای ذخیره معدنی قلقله می‌باشد. مقادیر O18 و D مربوط به سیالات کانسنگ ساز (رگه‌های کوارتز- سولفید) به ترتیب محدوده ای از %2/7 تا%8 و %27/35-تا %23/40- را نشان می دهند. با توجه به جایگاه زمین‌شناختی ذخایر معدنی قلقله، نسبت‌های موجود، بیانگر یک سیال دگرگونی می‌باشد که با آب‌های جوی آمیختگی پیدا نموده است. تغییر شرایط از فشارشی به کششی همراه با گرادیان زمین گرمایی که بطور پوسته ای در حال افزایش بوده، باعث تحرک دوباره مقادیر قابل توجهی سیالات دگرگونی شده است که آمیختگی سیالات بالا رو ناشی از فعالیت کوهزایی و سیالات پایین رو جوی سبب نهشت طلا توسط کانی‌های سولفیدی شده است. http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9358

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-71288302014921Biotite and amphibole geobarometer as an indicator of exploration potential for Cu-Fe deposits in the Panah-Kuh skarn, West of Yazdکاربرد زمین فشارسنج بیوتیت-آمفیبول به عنوان نشانگر پتانسیل اکتشافی ذخایر مس-آهن در اسکارن پناه¬کوه، غرب یزد110faاعظم زاهدیگروه زمین¬شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه سیستان و بلوچستانمحمد بومری20151215The intrusion of Panah-Kuh granodiorite-quartz diorite stock into the limestone-dolomite of the Jamal Formation has led to the skarn formation in the Panah-Kuh area. Skarns have formed in direct contact with intrusions in carbonate rocks. The Panah-Kuh granitic rocks are mainly metaluminous, calc-alkaline with I-type granitoid characteristics. Biotite and amphibole phenocrysts are the most abundant hydrous mineral in the Panah-Kuh granite. Chemical analysis of biotite and amphibole in granitic rocks in Panah-Kuh shows that the total Al (TAl) content of them can be used as a useful indicator for distinguishing between mineralized and nonmineralized granitic rocks. A good positive correlation is showed between the TAl content and the formation pressure of the granitic rocks estimated by biotite and hornblende geobarometers. These facts suggest that the TAl content of biotite and hornblende can be used to estimate the solidification pressure of the granitic rocks. According to the obtained biotite and amphibole geobarometers, it is estimated that Panah-Kuh Fe-Cu skarn deposit was formed at pressures of 1-2 kb similar to Yaguki, Kamaishi and Tanazawa Fe-Cu deposits in Japan. Therefore, biotite and amphibole geobarometers of granitic rocks may be a useful indicator in the exploration of skarn ore deposits related to granitic rocks. نفوذ استوک گرانودیوریتی-کوارتز دیوریت به درون سازند آهکی- دولومیتی جمال منجر به شکل گیری اسکارن در منطقه پناه کوه گردیده است. اسکارن ها در همبری مستقیم توده های نفوذی در سنگ های کربناتی تشکیل شده اند. سنگ های گرانیتی پناه کوه اساسا متاآلومینوس و کالکوآلکالن بوده و ویژگی های گرانیتوئید نوع I را نشان می دهند. درشت بلورهای بیوتیت و آمفیبول فراوان ترین کانی آبدار در گرانیت پناه کوه هستند. تجزیه شیمیایی بیوتیت و آمفیبول در سنگ های گرانیتی پناه کوه نشان داد که مقدار آلومینیم کل در آن ها می تواند به عنوان یک نشانگر مفید برای تمایز بین سنگ های گرانیتی کانه زا و غیر کانه زا به کار رود. تطابق مثبت بین مقدار آلومینیم کل و فشار تشکیل سنگ های گرانیتی با استفاده از زمین فشارسنج های بیوتیت و هورنبلند مشاهده می شود. این واقعیت نشان می دهد که مقدار آلومینیم کل بیوتیت و هورنبلند برای تخمین فشار سنگ شدگی سنگ های گرانیتی می تواند مفید واقع گردد. بر اساس زمین فشارسنج های بیوتیت و آمفیبول به دست آمده می توان تخمین زد که کانسار اسکارنی آهن-مس پناه کوه در فشار 1 تا 2 کیلوبار مشابه دیگر کانسارهای آهن- مس یاکوگی، کامایشی و تانازاوا در ژاپن شکل گرفته است؛ بنابراین زمین فشارسنج های بیوتیت و آمفیبول در سنگ های گرانیتی می تواند به عنوان یک ردیاب مفید در اکتشاف ذخایر اسکارنی وابسته به سنگ های گرانیتی مورد استفاده قرار گیرد. http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9359

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-71288302014921Rock typing in Asmari Formation using hydraulic flow unit concept, with an impact on Ahvaz Sandstone Member in Mansouri Oilfieldتعيين گروه¬های سنگی سازند آسماری با استفاده از مفهوم واحد¬های جریانی هيدروليکی با تاکيد بر بخش ماسه¬سنگی اهواز در میدان منصوری110faمسلم خداویسیگروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مجتبی کاویانپور سنگنوء اعظم نامداریانسید رضا موسوی حرمیدانشگاه فردوسی مشهد اسدا... محبوبیعلی کدخداییداودفریدونیدانشگاه دامغان20151215The Asmari Formation (Oligocene-Miocene) is one of the most importance reservoir rocks in the Zagros Basin. This formation in the Mansouri Oilfield is composed of the mixture of silisiclastic - carbonate deposits which silisiclastic deposits are known as the Ahwaz Sandstone Member. Rock typing is a process in which geological facies determined with their dynamic behavior. Each flow unit is related to flow zone indicator, thus zoning of a reservoir using of flow zone indicators and identification of Flow units can be used to evaluate the reservoir quality based on relationship between porosity and permeability. To evaluate the reservoir quality and determining spatial distribution of petro-physical indexes in the Asmari Formation Sandstone, porosity-permeability relationship as well as their relationship with the rock types is used and finally Flow Units and Rock Types have been identified. In this study, the Asmari Formation Sandstone is divided into four flow units A, B, C and D. Within recognized flow units, flow unit C is the best one in the terms of reservoir quality and flow unit D also has a good reservoir quality. Comparison of determined flow units with porosity logs (neutron, density and sonic), it is observed that sandstone successions of Asmari reservoir affected by diagenetic processes like fracturing, dissolution, dolomitic cementation and hydrocarbon migration before cementation and flow units C and D are more extended, so porosity logs show good reservoir quality in this interval of Asmari succession. Thus it can be deduced that using hydraulic flow units, we can determine rock types groups in wells with core and then extrapolate the results into uncored wells. سازند آسماری (الیگوسن – میوسن) مهمترین سنگ مخزن حوضه زاگرس محسوب می شود. این سازند در میدان منصوری شامل مخلوطی از نهشته های سیلیسی و کربناته است که نهشته های سیلیسی-آواری آن با نام بخش ماسه-سنگی اهواز شناخته شده است. تعیین گروه سنگی مخزنی فرایندی است که در طی آن رخساره های زمین شناسی با رفتار دینامیک خود مشخص می شوند. هر واحد جریانی با نشانگر زون جریانی مرتبط است، بنابراین زون بندی یک مخزن با استفاده از نشانگرهای زون جریانی (FZI) و شناسایی واحد های جریانی می تواند برای ارزیابی کیفیت مخزنی بر اساس روابط تخلخل-تراوایی استفاده شود. برای بررسی کیفیت مخزنی و مشخص کردن توزیع فضایی شاخص های پتروفیزیکی در ماسه سنگ های سازند آسماری، از ارتباط تخلخل و تراوایی و هم چنین ارتباط آن ها با گروه های سنگی استفاده شد و در نهایت واحدهای جریانی و گروه های سنگی شناسایی شدند. در این مطالعه بخش ماسه سنگی سازند آسماری به 4 واحد جریانی A، B، Cو D تقسیم شده است. از بین واحد های جریانی شناسایی شده، واحد جریانی C به عنوان بهترین واحد جریانی از نظر کیفیت مخزنی شناخته شد و واحد جریانی D نیز دارای کیفیت مخزنی خوبی می باشد. با مقایسه واحد های جریانی شناسایی شده و لاگ های تخلخل (نوترون، چگالی و صوتی) مشاهده گردید که از توالی های ماسه سنگی مخزن آسماری که تحت تاثیر فرایند های دیاژنزی مانند شکستگی، انحلال، سیمانی شدن دولومیتی و مهاجرت هیدروکربور ها قبل از سیمانی شدن قرار گرفته اند، واحد های جریانی C و D گسترش بیشتری دارند و در نتیجه لاگ های تخلخل نیز کیفیت مخزنی خوبی در این قسمت از توالی آسماری نشان می-دهند. بنابراین می توان با استفاده از واحد های جریانی هیدرولیکی به تعیین گروه های سنگی در چاه هایی که دارای مغزه هستند، پرداخت و نتایج را به چاه های فاقد مغزه تعمیم داد. http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9360

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-71288302014921Arc-type magmatism in middle part of the Sanandaj-Sirjan Zone (western Iran) and geochemical characteristics of the granitoids of this areaماگماتيسم قوسي در بخش مياني نوار سنندج-سيرجان (غرب ايران) و روابط ژئوشيميايي حاکم بر گرانيتوئيدهاي اين منطقه110fa20151215Granitoids of Aligoodarz, Dehno, Boroujerd and Alvand are located in the middle part of the Sanandaj-Sirjan Zone (SSZ), western Iran and intruded the regional metamorphic rocks. Granite, granodiorite and tonalite are the most abundant rock types. Comparison of chemical composition of Aligoodarz granitoids with those from other areas indicates that they are co-genetic and have petrogenetic relations. All of them show continuous trends on Harker variation diagrams and have similar chondrite-normalized multi elements patterns. Fractionation of biotite, amphibole, feldspar and Fe-Ti oxides had important effect on magma evolution and generation of different magma types. In contrast to other rock types, tonalites show relatively different chemical behavior. They have abundant amphibole and are similar to cumulative rocks. The granitoids in this study are similar to I-type granitoids generated in continental arcs. They have relatively the same age and are the result of intense magmatic activity during Middle Jurassic time in response to the subduction of Neotethys oceanic crust beneath Centeral Iran. Alvand granite has the slightly different composition. It is enriched in Cs, Cr, Rb, K2O and Th but depleted in Ca in comparison with other granitoids. All of these features indicate the role of sedimentary rocks in the petrogenesis of Alvand granite. Comparison of the rare earth elements abundances in SSZ granitoids with those from Andean rocks indicates magma generation at shallow crustal levels. گرانيتوئيدهاياليگودرز، دهنو، بروجرد و الوند در بخش مياني نوار سنندج-سيرجان و درون سنگ هاي دگرگوني ناحيه اي نفوذ كرده اند. گرانيت، گرانوديوريت و توناليت مهمترين واحدهاي سنگي اين مناطق را تشکيل مي دهند. مقايسه تركيب شيميايي گرانيتوئيدهاي اليگودرز با ساير گرانيتوئيدهاي مناطق فوق دلالت بر منشاء مشترک و تحولات پتروژنتيکي مشابهي دارد که تمامي آنها را تحت تاثير قرار داده است. تمامي آن ها روندهاي يکساني را در نمودارهاي هارکر نشان داده و داراي نمودارهاي عادي سازي شده کندريتي مشابهي هستند. تبلور بخشي بيوتيت، آمفيبول، فلدسپات و اكسيدهاي آهن-تيتانيم نقش مهمي در تحولات ماگمايي و ايجاد ماگماهاي با تركيب مختلف داشته است. توناليت ها که مقادير فراواني آمفيبول دارند، ويژگي هايي مشابه با سنگ هاي کومولايي داشته و رفتار نسبتا متفاوتي را در مقايسه با ساير سنگ ها از خود نشان مي دهند. تمامي اين گرانيتوئيدها شبيه به گرانيت هاي نوع I هستند كه در محيط قوس قاره اي تشكيل مي شوند. تمامي آن ها در بازه زماني کوتاهي در ژوراسيک مياني متبلور شده اند و حاصل فعاليت هاي شديد ماگمايي هستند که هم زمان با فرورانش اقيانوس نئوتتيس به زير بلوک ايران رخ داده است. گرانيت الوند در مقايسه با ساير گرانيتوئيدها از K2O, Rb, Cr, Cs و Thغني و از Caتهي شده است. اين ويژگي ها گوياي نقشي است كه سنگ هاي رسوبيدر پتروژنز گرانيت الوند داشته اند و باعث شباهت نسبی آن ها با گرانیت نوع S نیز شده اند. فراواني عناصر كمياب خاكي در گرانيتوئيدهاي بخش مياني نوار سنندج-سيرجان و مقايسه آن با گرانيتوئيدهاي آند گوياي تشكيل ماگما در اعماق كم پوسته (30km~) است. http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9361

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه زمین شناسی ایران1735-71288302014921‍Calcareous algae of the Shah Kuh Formation (Early Cretaceous) in southwest of Khur (Central Iran)جلبك هاي آهكي سازند شاه¬كوه (كرتاسه پيشين) در جنوب غرب خور (ايران مركزي)110faحميد ميرمحمد صادقيدانشگاه صنعتي اصفهانمحمدحسین آدابیمهسا نوری دانشگاه زنجان 20151215A complete succession of the Shah Kuh Formation with the age of Early Cretaceous is exposed in southwest of Khur, in Central Iran. In order to study and describe calcareous algae the Shah Kuh Formation a stratigraphic section was selected, sampled and studied in Kuh- e Tangal- e Bala, 80 Km southwest of Khur city. Association of calcareous algae consist of Delloffrella quercifoliipora belongs to Triploporellaceae, Montiella elitzae, Neomeris cretacea, Salpingoporella sp. and Terquemella sp. related to Dasycladacea and Permocalculus cf. minutus belongs to Gymnocodiacea. Also 2 genera of Udoteaceae (Arabicodium and Boueina) and 1 species of Solenoporaceae (Marinella Lugeoni) were identified. A species of algae ascribed to uncertain affinities (Lithocodium aggregatum) accompanied by skeletal fragments of colonial octocorals were identified in this research. In studied microfacies, ‍calcareous algae were observed in sediments of lagoon and bar environments. Based on ‍calcareous algae and benthic foraminifera association, the age of Late Barremian- Early Aptian was assigned for the succession of the Shah Kuh Formation in studied section. توالي كاملي از نهشته هاي سازند شاه كوه به سن كرتاسه پيشين در جنوب غرب خور واقع در ايران مركزي برونزد دارد. به منظور مطالعه و توصيف جلبك‌هاي آهكي اين سازند، يك برش چينه شناسي در كوه تنگل بالا واقع در 80 كيلومتري جنوب غرب شهرستان خور انتخاب، نمونه برداري و مطالعه گرديد. مجموعه جلبك‌هاي آهكي، گونه هاي Delloffrella quercifoliipora از خانواده Triploporellaceae،Montiella elitzae ،Neomeris cretacea ، Salpingoporella sp. و Terquemella sp. از خانواده Dasycladacea و گونه Permocalculus cf. minutus از خانواده Gymnocodiacea را شامل مي شود. از خانواده Udoteaceae جنس هايي همچون Arabicodium و Boueina و از خانواده Solenoporaceae گونه Marinella Lugeoni در اين مجموعه فسيلي مطالعه شده‌اند. در اين پژوهش همچنين، يك گونه از جلبك با منشاء نامشخص به همراه قطعات اسكلتي از مرجان هاي Octocoral بررسي شده است. در ميكروفاسيس هاي مطالعه شده، جلبك هاي آهكي در محيط‌هاي سدي و لاگون مشاهده گرديدند. اجتماع جلبك هاي آهكي در كنار فرامينيفرهاي كف‌زي در توالي نهشته هاي سازند شاه كوه در برش مورد مطالعه مؤيد سن بارمين پسين- آپسين پيشين مي باشد. http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9362