مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه زمین شناسی ایران 1735-7128 8 29 2014 6 21 Thrust tectonics of Binalud Mountains سامانه راندگي ها در کوه‌هاي بينالود 1 10 fa 2015 12 15 Binalud Mountain Ranges is a thin skinned fold- thrust belt that is formed during Cimmerian (Late Triassic) and Alpine (Mezozoic- Cenozoic) orogenies as a consequent of collision between Iran and Turan plates. Structurally, this fold–thrust belt were consists of several thrust sheet and thrust faults. Thrust faults are verging S-SW and younger to the south. In order of ageing and their characteristics, thrust faults can be divided into three systems. The first (older) system consists of ductile thrust faults with antiformal stack duplex geometry. The second one includes ductile-brittle thrust faults. Thrust faults in this system cut and emplaced older thrust system and show hinterland dipping duplex geometry. The third (younger) system includes quaternary thrust faults in the south foothills of Binalud Mountain Ranges. Thrust faults in this system are brittle and are probably members of an S-vengeance leading imbricate fan. Based on forland stratigraphic models, syn-orogenic clastic assemblages in post Triassic stratigraphic column are used for determination of the age of generation and activity of thrust systems. On the basis of this study, first system is a result of Cimmerian and early Alpine orogenies, while the second one formed due to middle Alpine orogeny and third system is formed during late Alpine orogeny. رشته کوه بينالود يک نوار چين‌خورده- گسليده از نوع نازک ورقه است که تکوين و تکامل آن با تصادم خرد ورق ايران و ورق توران در ترياس پسين (کوهزايي سيمرين) آغاز و در طول دوران مزوزوئيک و سنوزوئيک (کوهزايي آلپ) ادامه يافته است. ساختار کنوني اين ارتفاعات را راندگي‌ها و ورقه‌هاي رورانده‌اي تشکيل مي‌دهند که همگي سوي حرکت جنوب –جنوب باختر داشته و به سمت جنوب باختر جوان مي‌شوند. اين راندگي‌ها بر اساس تقدم و تاخر سني و ويژگي‌هاي زون‌هاي برشي به سه نسل با هندسه متفاوت اما سوي حرکت مشابه قابل تقسيم هستند. راندگي‌هاي نسل اول با زون‌هاي برشي شکل‌پذير، هندسه دوپلکس طاقگون را به نمايش مي‌گذارند. اين سيستم توسط راندگي‌هاي نسل دوم که داراي زون‌هاي برشي شکننده– شکل‌پذير هستند، بريده و جابجا شده‌اند. راندگي‌ها در اين نسل، هندسه دوپلکس‌هاي هينترلند را دارا هستند. راندگي‌هاي نسل سوم با زون‌هاي برشي شکننده، جوان‌ترين راندگي‌ها را در دامنه‌هاي جنوبي بينالود شامل مي‌شوند. اين راندگي‌ها با هندسه احتمالا فلسي پيشرو، شيب به سمت شمال خاور داشته و راندگي‌هاي نسل‌هاي قديمي‌تر را بريده‌اند. مجموعه‌هاي آواري هم‌زمان با کوهزايي در توالي چينه‌نگاري ترياس تا عهد حاضر بينالود به عنوان نشانه مناسب براي تعيين سن نسبي مراحل تشکيل نسل‌هاي مختلف راندگي مورد توجه قرار ‌گرفته‌اند. بر اين اساس، راندگي‌هاي نسل اول نتيجه تاثير کوهزايي سيمرين و آلپ پيشين، راندگي‌هاي نسل دوم نتيجه حرکات کوهزايي آلپ مياني و نسل سوم حاصل تاثير حزکات کوهزايي آلپ پسين بر حاشيه شمال خاوري ايران بوده‌اند. http://geology.saminatech.ir/fa/Article/Download/9363