مقاله


کد مقاله : 1397051010184153599

عنوان مقاله : نقش ساختارهای تکتونیکی در هدایت آب¬های زیرزمینی به قطعه دوم تونل انتقال آب زاگرس – استان کرمانشاه

نشریه شماره : 45 فصل بهار 1397

مشاهده شده : 127

فایل های مقاله : 1.87 MB


نویسندگان

  نام و نام خانوادگی پست الکترونیک مرتبه علمی مدرک تحصیلی مسئول
1 حميدرضا ناصري H-Nassery@sbu.ac.ir استاد دکترا
2 نرگس بیات nbayat@yahoo.com دانش آموخته کارشناسی ارشد
3 لیلی ایزدی کیان IzadiKian@yahoo.com استادیار دکترا
4 فرشاد عليجاني fAlijani@yahoo.com استادیار دکترا

چکیده مقاله

جریان¬های محلی آب زیرزمینی با دبی بالا در تونل¬های سنگی، باعث ایجاد مسائل تکنیکی و زیست‌محیطی در ساختارهای زیرسطحی می¬شوند. ساختار¬های زمین‌شناسی مانند گسل¬ها، شکستگی¬های باز و کانال¬های انحلالی نقش مهمی در هدایت آب¬های زیرزمینی به داخل تونل دارند. بااین‌حال، اغلب پیش‌بینی‌های جریان آب از این ساختارها با استفاده از روش¬های تحلیلی و تجربی، به دلیل مفرضیات هیدرولوژیکی و ساده کننده¬ای از قبیل محیط متخلخل همگن و همسو) ایزوتروپ (در اطراف تونل، ناکارآمد هستند. تونل انتقال آب زاگرس در شمال غرب استان کرمانشاه واقع شده است. در زمان حفاري قطعه دوم تونل زاگرس، سطوح شکستگی موجب هدایت حجم زیاد آب‌ زیرزمینی به داخل تونل شدند. حفاري این قطعه از تونل زاگرس از سازند پابده شروع شد و پس از عبور از سازند گورپی، با ورود به سازند ایلام در تاقدیس ازگله، حجم زیاد آب‌های زیرزمینی، موجب ایجاد مشکلات و خسارات فراوانی در عملیات حفاري شد. در این مطالعه به‌منظور شناسایی عوامل مؤثر بر ورود جریان آب به تونل، ساختارهای زمین‌شناسی در پهنه‌های دارای دبی بالا مشخص و مورد بررسی قرار گرفته¬اند. بیشترین دبی ورودی 800 لیتر بر ثانیه در پهنه 23Hz در تاقدیس آهکی کردی قاسمان بوده است. ارتباط ساختارهای زمین‌شناسی در مسیر تونل و جریان آب زیرزمینی ورودی نشان داد که گسل¬ها به‌عنوان مجرایی موجب هدایت آب زیرزمینی به داخل تونل شده¬اند. ارزیابی جریان¬های مقطعی آب زیرزمینی با دبی بالا در تونل¬های سنگی بر اساس خصوصیات ساختار-های زمین‌شناسی نسبت به روش¬های تحلیلی و تجربی مناسب‌تر می¬باشد.